Uzasadnienie
Przedmiotem skargi N. Sp. z o.o. w K. złożonej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., którą organ odmówił uchylenia na podstawie art. 161 § 1 kpa decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z powodu braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym.
Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a, stanowiącego, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wskazać przy tym należy, że dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, s.150).
W niniejszej sprawie z treści skargi wynika jednoznacznie, że dotyczy ona decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Bezsporną jest również okoliczność, że pomimo zawartego w decyzji pouczenia o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 127 § 3 kpa, strona skarżąca z możliwości tej nie skorzystała. Skoro zaś skarżąca nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia i w ten sposób nie spełniła jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi, skargę jako przedwczesną uznać należy za niedopuszczalną.
Przepis art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. określa podstawy odrzucenia skargi. Według punktu 6 cytowanego przepisu Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn jest wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia, co w niniejszej sprawie miało miejsce.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia