Uzasadnienie
W dniu 25 maja 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Sądu wpłynął wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w O. o przyznanie prawa pomocy w którym wniesiono o ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), generalną zasadą jest, że każdy podmiot wszczynający postępowanie przed sądami administracyjnymi musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów postępowania sądowego.
Według art. 246 § 2 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.
Podkreślić należy, iż osoba prawna lub jednostka nieposiadająca osobowości prawnej obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków.
W niniejszej sprawie Wspólnota nie wykazała przesłanek, które uzasadniałyby przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Jak wynika bowiem z nadesłanego przez Wspólnotę formularza posiada ona na bieżącym rachunku bankowym kwotę 11.289,08 złotych. Nie można zatem uznać, że Wspólnota nie posiada dostatecznych środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Tym samym w ocenie referendarza sądowego, brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy w oparciu o przepis art. 246 § 2 pkt 2 ww. ustawy.
Mając na względzie posiadane środki finansowe stwierdzono, że wnioskujący o przyznanie prawa pomocy jest w stanie samodzielnie ustanowić adwokata z wyboru.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.