Uzasadnienie
W skardze z dnia 7 marca 2013 r. skarżąca H. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr - [...], nakazującą H. S. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości występujących w zamieszkałej niższej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego (strona prawa) znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...] w W., poprzez wymianę pokrycia dachu; wymianę uszkodzonych: krokwi i deskowania dachu; wymianę obróbek blacharskich; wymianę stolarki okiennej i drzwiowej; wymianę instalacji elektrycznej; naprawę bądź wymianę stropów; naprawę tynków wewnętrznych i zewnętrznych - w terminie ośmiu miesięcy od dnia, w którym decyzja niniejsza stanie się ostateczna. Ponadto ww. decyzją zakazano użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w W., do czasu usunięcia ww. stwierdzonych nieprawidłowości.
Strona skarżąca w ogóle nie uzasadniła swojego wniosku pod względem ustawowych przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", kwestionując wyłącznie legalność skierowania do niej ww. nakazów i zakazu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Ww. przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w ww. przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie skarżąca w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wystąpienia ww. dwóch przesłanek. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie (tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Natomiast wnioskodawczyni uzasadniając swój wniosek nie może powoływać się na niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem, ponieważ ta kwestia będzie przedmiotem oceny Sądu Administracyjnego w toku rozprawy, a nie na etapie zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej.
Z tych względów, podnoszone przez wnioskodawczynię zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji będą mogły być jedynie rozpoznane przez Sąd na rozprawie, ponieważ ocena tych zarzutów wiąże się bezpośrednio z dokonaniem kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z konkretnymi normami prawa materialnego i procesowego. Nie są to zatem przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogące skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, w świetle powołanych wyżej przepisów prawa i wniosku strony skarżącej oraz okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca we wniosku nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.