Uzasadnienie
W dniu [....] marca 2015 r. (data [....] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [....] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Starosty L. z dnia [...] października 2014 r. nr [...], wydanej w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej sieci O. na terenie działki oznaczonej w ew. gruntów nr [...] w miejscowości O. [...]..
Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a także decyzji organu I instancji, jak również decyzji ostatecznej Starosty L. z dnia [...] października 2014 r., uzasadniony możliwością ziszczenia się przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. We wniosku tym skarżący podniósł, iż brak wstrzymania ww. aktów prowadzić będzie do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – w wyniku bowiem tych decyzji mogą być ewentualnie prowadzone roboty budowlane, w tym obejmujące poważne prace konstrukcyjno-budowlane, związane z wzniesieniem bardzo wysokiego masztu antenowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane - poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Za niewystarczające w tym zakresie należy uznać ograniczenie się we wniosku do powtórzenia treści omawianego przepisu i przesłanek z niego wynikających. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Kierując się powyższym Sąd stwierdza, iż nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku z następujących przyczyn.
W niniejszej sprawie brak jest bowiem uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, jak również decyzji ostatecznej wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę. Skarżący nie powołał żadnych konkretnych argumentów świadczących o możliwości spowodowania skutków wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Powoływanie się przez skarżącego w przedmiotowym wniosku na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wynikających bezpośrednio z wykonywania przyszłych prac konstrukcyjno-budowlanych, mogłoby zaś stanowić podstawę do badania zaistnienia przesłanek wymienionych w ww. przepisie, ale w stosunku do inwestora.
Warto przy tym dostrzec za Naczelnym Sądem Administracyjnym (postanowienie z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 352/15), iż sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora".
Warto też wskazać, że w postanowieniu z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt II OZ 441/15, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, iż "wskazywanie (...) we wniosku na takie okoliczności jak możliwy skutek uwzględnienia skargi i utraty przez inwestora ostatecznego pozwolenia na budowę, niemożność dokończenia budowy, a nawet przymusowej rozbiórki nie dotyczą w żaden sposób osoby skarżącego, ale inwestora. Powołuje się on, zatem nie na swój, ale na cudzy interes, co samo z siebie wyklucza możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Wskazywanie z kolei ogólnikowo przez stronę skarżącą na "uciążliwości związane z lokalizacją" nie świadczy o potencjalnym niebezpieczeństwie wystąpienia, jakiegokolwiek niebezpieczeństwa z art. 61 § 3 p.p.s.a."
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia