Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu T. G. w dniu 7 września 2012 r. W dniu 4 października 2012 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem wydanym w dniu 10 października 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącego ustanowiła adwokata P. Z. W dniu 8 marca 2013 r. zostało wniesione do tutejszego sądu pismo adw. P. Z. stanowiącego opinię o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 729/12 o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, i złożył oświadczenie, że koszty te ani w całości, ani w części nie zostały pokryte przez skarżącego.
Zarządzeniem wydanym w dniu 8 kwietnia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni charakteru powyższego pisma poprzez wskazanie, czy stanowi ono opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 sierpnia 2012 r. odrzucającego skargę, czy też czy stanowi ono skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r. Jednocześnie poinformowano, że nie udzielenie odpowiedzi będzie skutkować potraktowaniem ww. zawiadomienia jako opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 kwietnia 2013 r. i w zakreślonym terminie pełnomocnik nie sprecyzował charakteru pisma wniesionego w dniu 8 marca 2013 r. W konsekwencji pismo to należało potraktować jako opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 13 sierpnia 2012 r.
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych. § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia stanowi, że zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze po uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Ust. 3 stanowi natomiast, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c) powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 złotych. Według § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi P. Z. należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 27,60 zł stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwota 147,60 zł.
Reasumując, na podstawie art. 250 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.