Uzasadnienie
Starosta Powiatowy w G. decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2003r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił R. i J. małżonkom I. pozwolenia na budowę budynku handlowo-mieszkalnego w G. przy ul. K., na działkach o nr ewid. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż inwestorzy spełnili warunki wynikające z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, dołączając do wniosku projekt budowy wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Burmistrza Miasta G. Po uzupełnieniu dokumentacji, organ ponownie ustalił, iż projekt jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta G. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w G., oraz warunkami techniczno-budowlanymi określonymi w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690).
Nadto organ wskazał, iż ze złożonego przez inwestorów zawiadomienia Wydziału Ksiąg Wieczystych z dnia [...] maja 2002r. i aktu notarialnego Rap. A Nr [...] z [...] stycznia 2002r. nie wynika, aby działki objęte inwestycją były obciążone jakąkolwiek służebnością.
Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r., po rozpatrzeniu odwołań B. P., E. G. i R. T. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy po uzupełnieniu dokumentacji o między innymi aktualny wyrys z miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, aktualny wypis z rejestru gruntów działek nr ewid. [...] oraz zaświadczenie z księgi wieczystej, KW [...], ustalił, iż zamierzona inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, inwestorzy posiadają prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś nieruchomość objęta inwestycją nie jest obciążona ciężarami i ograniczeniami.
Przedstawione przez skarżące zaświadczenia z KW [...] z [...] kwietnia 2002r., organ uznał za nieaktualne.
Skargę na powyższą decyzję wniosła B. P., twierdząc, iż z zaświadczenia z Księgi Wieczystej KW [...] – dotyczącej nieruchomości objętej inwestycją wynika służebność obejmująca korzystanie z podwórza, ustanowiona w dniu 17 kwietnia 1930 r. na rzecz właścicieli sąsiedniej nieruchomości.
Nadto skarżąca podniosła sprzeczność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, choć nie z przyczyn w niej podniesionych, które jednak Sąd przy rozpoznaniu sprawy jest zobligowany brać pod uwagę z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 "b" uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi występowanie w sprawie przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego.
Jest w sprawie okolicznością bezsporną, iż organ obu instancji udzielając pozwolenia na budowę opierał się na ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta G. Nr [...] z dnia [...] października 2002r. i utrzymującej ją w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002r. – ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.
Uzyskanie przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz jej prawomocność są warunkiem niezbędnym uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, wynikającym z literalnego brzmienia art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.
Prawomocnym (od dnia 21 października 2004r.) wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2004r. w sprawie [...] uchylona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] oraz decyzja organu pierwszej instancji.
Wyrok ten zapadł po wydaniu zaskarżonej decyzji, lecz obowiązkiem Sądu było zbadanie wszystkich okoliczności skutkujących wznowieniem postępowania administracyjnego.
Uchylenie decyzji, na podstawie której została wydana decyzja w innej sprawie, stanowi podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 1996r., III ARN 21/96, OSNAPU 1997, nr 3 poz. 32).
Z tych względów należało orzec jak na wstępie w oparciu o rat 145 § 1 pkt 1 "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku znajduje swoje oparcie w treści cytowanej ustawy.