Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 marca 2019 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1741/01 przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu odpowiedzi organ wskazał, że kwestia dotycząca niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Odział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 1741/01 była wielokrotnie poruszana w pismach A. F. do sprawy znak: [...], zainicjowanej żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji PINB w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...]. Nadto organ wyjaśnił, że postanowieniem GINB z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] - zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzji PINB w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], nakazującą A. F. rozbiórkę utwardzonego placu postojowego dla samochodów osobowych, z uwagi na wniesienie - przed wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia v sierpnia 2018 r. - przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Skarga A. F. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu a zaskarżonym aktem lub czynnością. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Istnienie tak rozumianego interesu prawnego powoduje, że dany podmiot w określonym stanie faktycznym może domagać się od organu konkretyzacji swych uprawnień lub obowiązków, bądź żądać kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony swoich praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest niewykonanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie II SA/Ka 1741/01 w sytuacji gdy postanowieniem GINB z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...], zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzji PINB w Z. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], nakazującą A. F. rozbiórkę utwardzonego placu postojowego dla samochodów osobowych.
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez A.F., z uwagi na nie wykonanie przez organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Oddział Zamiejscowy w Katowicach, z dnia 3 czerwca 2003 r. II SA/Ka 1741/01, który dotyczył sprawy ze skargi zupełnie innych skarżących na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001, nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnie wybudowanego parkingu, a zatem skarżący nie brał w ogóle udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2003 r.
Przedmiotowe postępowanie nie dotyczyło więc żadnych uprawnień czy obowiązków A.F..
W ocenie Sądu w sprawie zachodzi zatem przypadek oczywistego braku interesu prawnego po stronie skarżącego – A.F., który w świetle orzecznictwa może stanowić podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 1332/14, z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt II FSK 2500/10).
W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę A. F. jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.