Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 marca 2019 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Katowicach z dnia 3 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1741/01 przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Powyższa skarga została wniesiona do niewłaściwego sądu.
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
W oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa małopolskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zatem w przypadku wniesienia skargi na niewykonanie wyroku przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Stosownie do art. 59 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu (§ 1 art. 59 p.p.s.a.). Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (§ 2 art. 59 p.p.s.a.). Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy (§ 3 art. 59 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową przekazał sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.