Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. znak [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta M. z dnia [...] grudnia 2001 r. znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "[...]" Sp. z o.o. w M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem, szamba oraz przyłączy wody i energii elektrycznej na działce nr [...] usytuowanej przy ul. S. w M.. Postępowanie zainicjował wniosek Syndyka Masy Upadłości "[...]" Sp. z o.o. w M. z dnia [...] listopada 2004 r., w którym podniesiono, iż w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę inwestor nie był użytkownikiem wieczystym nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję. Wnioskujący powołał się na akt notarialny z dnia [...] sierpnia 2001 r. Rep. [...] nr [...] dotyczący przeniesienia na rzecz spółki "[...]" Sp. z o.o. w M. prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości.
Organ pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że decyzja Prezydenta Miasta M. z dnia [...] grudnia 2001 r. znak [...] została wydana w oparciu o dołączony przez inwestora do wniosku o pozwolenie na budowę dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dowód ten stanowił akt notarialny z dnia [...] listopada 1999 r. Rep. [...] nr [...], stwierdzający nabycie od Miasta M. w użytkowanie wieczyste działki nr [...] przez J. P. działającego w imieniu spółki "[...]" Sp. z o.o. w M.. Nie uznał ujawnienia zawarcia umowy o przeniesieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu na rzecz spółki "[...]" Sp. z o.o. w M. (akt notarialny z dnia [...] sierpnia 2001 r. Rep. [...] nr [...]) za przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Jednocześnie wskazał, iż okoliczność ta może stanowić podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego mający zastosowanie w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który ją wydał.
Odwołanie od tej decyzji złożył Syndyk Masy Upadłości "[...]" Sp. z o.o. w M. podnosząc, że Prezydent Miasta M. jest także organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków, a więc otrzymuje odpisy aktów notarialnych dotyczących danych ujawnianych w ewidencji. Miał zatem wiedzę o zmianie użytkownika wieczystego działki, względem której wydał pozwolenie na budowę. Przekazując odwołanie, organ I instancji nie znalazł jednak podstaw do uchylenia lub zmiany własnej decyzji w myśl art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. znak [...]. Analizując akta sprawy, ocenił stanowisko organu I instancji jako prawidłowe i podzielił jego argumentację uznając, że Prezydent Miasta M. nie miał podstaw do kwestionowania praw inwestora wynikających z aktu notarialnego dołączonego do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę (akt notarialny z dnia [...] listopada 1999 r. Rep. [...] nr [...]). Dokument ten stwierdzał bowiem ustanowienie użytkowania wieczystego działki nr [...] na rzecz spółki "[...]" Sp. z o.o. w M.. Nie uwzględnił także uwag zawartych w odwołaniu dotyczących posiadanej przez Prezydenta Miasta M. wiedzy o zmianie użytkownika wieczystego działki (w związku z otrzymywaniem odpisów aktów notarialnych dotyczących danych ujawnianych w ewidencji), gdyż obowiązek przedstawiania aktualnych dowodów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane spoczywa na inwestorze ubiegającym się o pozwolenie na budowę a nie na organie, który je wydaje. Organ odwoławczy ocenił zatem weryfikowaną decyzję jako odpowiadającą prawu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Syndyk Masy Upadłości "[...]" Sp. z o.o. w M., podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a także art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.). Skarżący ponowił argumentację, iż inwestor "[...]" Sp. z o.o. w M. nie dysponował prawem do nieruchomości ani w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, ani w dniu wydania decyzji przez Prezydenta Miasta M..
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, rozumiane jako – w myśl art. 3 pkt 11 cytowanej ustawy – tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych.
W rozpatrywanej sprawie, zgodnie ze wskazanym przez skarżącego aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 2001 r. Rep. [...] nr [...], prawo użytkowania wieczystego nieruchomości objętej inwestycją przeniesiono na rzecz spółki "[...]" Spółka z o.o. w M.. Inwestor "[...]" Sp. z o.o. w M. nie mógł zatem dysponować działką nr [...] na cele budowlane ani w dniu wydania pozwolenia na budowę, tj. w dniu [...] grudnia 2001 r., ani w dacie złożenia wniosku w tej sprawie, który wpłynął do Urzędu Miasta w M. w dniu [...] listopada 2001 r.
Stwierdzić należy, iż umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu z dnia [...] sierpnia 2001 r. (akt notarialny Rep. [...] nr [...]) została zawarta pomiędzy "[...]" Sp. z o.o. w M. i "[...]" Sp. z o.o. w M. w wykonaniu zobowiązania wynikającego z warunkowej umowy sprzedaży z dnia [...] maja 2001 r. (akt notarialny Rep. [...] nr [...]) – o czym stanowi § 1 wskazanego aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2001 r. Warunek dotyczył natomiast niewykonania przez Gminę Miasto M. przysługującego jej prawa pierwokupu. Zgodnie z § 2 powołanej umowy, stawający przedłożyli m. in. uchwałę Zarządu Miasta M. z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...], z której wynika, że Zarząd Miasta M. nie korzysta z prawa pierwokupu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej nr [...]. W związku z powyższym, niezasadne jest w tej sytuacji twierdzenie organu odwoławczego, że zmiana podmiotu władającego terenem niekoniecznie musi być znana organowi wydającemu pozwolenie na budowę.
Nadto, podkreślenia wymaga rozbieżność w numeracji decyzji i działek zawarta we wniosku Syndyka Masy Upadłości "[...]" Sp. z o.o. w M. o stwierdzenie nieważności decyzji (pismo z dnia [...] listopada 2004 r.) oraz w decyzji Wojewody [...] wydanej po jego rozpatrzeniu - pominięta przez organy obu instancji. Wnioskodawca wskazuje bowiem na decyzję Prezydenta Miasta M. znak [...] i działkę nr [...] (również wymienioną w akcie notarialnym z dnia [...] sierpnia 2001 r. Rep. [...] nr [...]), natomiast postępowanie administracyjne dotyczyło decyzji znak [...] i działki nr [...]. Niekonsekwencja ta wymaga zajęcia stanowiska przez organ administracji ponownie rozpatrujący sprawę. W sytuacji wątpliwości względem treści żądania organ powinien zwrócić się do wnioskodawcy o jej sprecyzowanie.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 152 cytowanej ustawy, zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 209 wskazanej ustawy.