Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał W. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od części kosztów sądowych tj. ewentualnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100,00 złotych oraz poprzez ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 19 maja 2009r. adwokat P. K. sporządził wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 1 lipca 2008r. Następnie odrębnym pismem z dnia 19 maja 2009r. adwokat sporządził skargę kasacyjną. W skardze tej wniósł o zasądzenie na rzecz adwokata P. K. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przepisanych.
Sąd postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga ta została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2009r. sygn. akt II OSK 1335/09.
Kolejnym pismem z dnia 29 października 2009r. pełnomocnik ponowił wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek ten zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 2 lit. b wyżej powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej -50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 złotych. Ze względu na zmianę adwokata wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej wynosi zatem 75 % stawki minimalnej, czyli 180 złotych.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 (za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego), sąd podwyższa o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towaru i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towaru i usług wynosi zaś 22 % (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).
W świetle powyższego adwokatowi P. K. należy się wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towaru i usług o łącznej wysokości 219,60 złotych.
Mając na uwadze treść przepisu § 19 rozporządzenia należało zasądzić zwrot niezbędnych wydatków z tytułu nadania listów poleconych w łącznej wysokości 11,10 złotych oraz opłaty skarbowej od dokumentu - pełnomocnictwa w wysokości 17,00 złotych.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.