Uzasadnienie
J. J., B. J. i J. J. ("skarżący") wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu zawartego w skardze wniosku, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] września 1994 r., znak: [...] oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...].
W piśmie z dnia 18 stycznia 2017 r. skarżący złożyli kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania, obejmujący poza ww. aktami, także zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495). Zasadą jest, że przymiotu wykonalności nie posiadają akty administracyjne odmowne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II GZ 641/13 LEX nr 1 432 680).
W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2016 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] września 1994 r.
Decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w postępowaniu zwyczajnym nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Trzeba wskazać, że odmowa stwierdzenia nieważności decyzji w żaden sposób nie oddziałuje na decyzję, o stwierdzenie nieważności której wniesiono. Decyzja ta pozostaje bowiem nadal w obrocie prawnym i wywołuje skutek (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2648/12, LEX nr 1 248 460).
W związku z tym, że decyzja ta nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może być uwzględniony.
Na marginesie wskazać należy, że objęte wnioskiem akty, tj. decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] września 1994 r., oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] listopada 2013 r. nie mogą zostać wstrzymane, skoro wstrzymaniu nie podlega zaskarżona w sprawie decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., co zostało wskazane skarżącym w postanowieniu Sądu z dnia 9 stycznia 2017 r.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.