Uzasadnienie
A.M. pismem z dnia 8 lutego 2012 r. wniosła skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Pismem z dnia 23 lutego 2012 r. skarżąca wraz z uczestnikiem postępowania J.Z. złożyła dodatkowo wniosek o "wstrzymanie wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego", wskazując, iż "wykonanie tej decyzji spowoduje znaczną szkodę majątkową i uniemożliwi wykonanie decyzji zapadłych po uwzględnieniu skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine).
Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się przede wszystkim dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, co nie wyklucza jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Wskazuje na to wyraźnie ww. przepis, zgodnie z którym sąd może wstrzymać na wniosek skarżącego akty lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżących, sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji (vide postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 11 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 1835/10).
Na wstępie wskazać należy, że omawiany wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Wniosek ten dotyczy zatem decyzji wydanej w innym postępowaniu i w późniejszym czasie w stosunku do zaskarżonego postanowienia.
W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek skarżącej oraz uczestnika postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
W oparciu o powołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek J.Z. jest niedopuszczalny, bowiem jak już powyżej wskazano, Sąd rozpatruje wniosek o wstrzymanie wykonania aktu złożony wyłącznie przez skarżącego.
Wniosek zaś skarżącej A.M. nie może być uwzględniony z tego względu, że strona skarżąca w ogóle nie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Strona skarżąca zaskarżyła do sądu postanowienie wydane w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 134 k.p.a. stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia. Wnioskiem o wstrzymanie wykonania strona skarżąca objęła wyłącznie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], a więc decyzję wydaną w innym postępowaniu w stosunku do postępowania, w którym zostało wydane zaskarżone do Sądu postanowienie.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.