Uzasadnienie
Strona skarżąca – N. N. Sp. z o. o. we W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem ostatecznym [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...].
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [....] [...] Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej we W. wyraził zgodę na odstąpienie od obowiązku wymienionego w § 12 ust. 2 i 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. nr 124, poz. 1030) w związku z brakiem drogi pożarowej wzdłuż dłuższego boku budynku i występowania sięgaczy bez możliwości zawracania pod określonym warunkiem.
W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W.z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków na mieniu skarżącej związanych z budową budynku mieszkalnego z garażem podziemnym oraz rozbiórką budynków gospodarczych w oparciu o pozwolenie budowlane, wydane w związku z uzyskaniem przez inwestora odstępstw od przewidzianych prawem warunków ochrony przeciwpożarowej budynku. Wskazała, że na mocy decyzji Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2013 r. inwestor rozpoczął budowę. Podała, że ustalony w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2012 r. i w projekcie budynku przebieg drogi pożarowej uniemożliwi stronie skarżącej korzystanie z nieruchomości będącej w jej użytkowaniu wieczystym. Zdaniem strony skarżącej postanowienie z dnia [...] stycznia 2012 r. narusza prawa skarżącej, również i z tego powodu, że na działce nr [....] strona skarżąca projektuje własną inwestycję, na którą poniosła już nakłady.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. W związku z tym, zakresem art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99 (publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów, ustawy procesowej, ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdzając, że zwrot "w granicach danej sprawy", użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym - w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej.
Podzielając przedstawione stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że w sprawie ze skargi na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem ostatecznym [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], nie jest możliwe wstrzymanie wykonania w/w postanowienia z dnia [...] stycznia 2012 r., gdyż akt ten znajduje się poza granicami niniejszej sprawy w ujęciu materialnym.
W ocenie Sądu nie zachodzi tożsamość podmiotowa, bowiem strona skarżąca – N. N. Sp. z o. o. we W. nie była stroną w postępowaniu zakończonym postanowieniem, którego wstrzymania się domaga. Brak jest tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] nie może więc być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.