Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w E., po rozpatrzeniu wniosku G. J. z dnia [...] września 2000r na podstawie art. 3 ust 1 w związku z art. 4 ust 2 i art. 6 b ust 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. 97.123.776 ze zm.) oraz na podstawie § 2 pkt 2, § 13 ust 2, § 30 i § 32 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003r w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. 03.139.1328) i art. 104 kpa wydał w dniu [...] maja 2006r orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.
W orzeczeniu G. J. zaliczona została do osób posiadających umiarkowany stopień niepełnosprawności datujący się od września 2000r
Minister Pracy i Polityki Społecznej po rozpatrzeniu odwołania G. J. decyzją z dnia [...] lutego 2007r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
Organ odwoławczy uznał, iż żądanie sprostowania zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej daty powstania niepełnosprawności jest nieuzasadnione z uwagi na brak dokumentów stwierdzających w sposób jednoznaczny od kiedy nastąpiło pogorszenie ostrości wzroku, uzasadniające kwalifikację niepełnosprawności od dzieciństwa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła G. J. Skarżąca podniosła, że na podstawie orzeczenia Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z dnia [...] maja 2001r zaliczona została do osób posiadających znaczny stopień niepełnosprawności na stałe.
Decyzją Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w E. z dnia [...].11.2005r stwierdzono z urzędu nieważność orzeczenia Powiatowego Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z dnia [...] maja 2001r z uwagi na rażące naruszenie prawa przy jego wydawaniu.
Od decyzji tej skarżąca złożyła odwołanie do Sądu Rejonowego w O. Sąd Rejonowy w O. – [...] wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2006r, sygn. akt [...] oddalił odwołanie.
Skarżąca zarzuca, że nie została zapoznana z treścią wyroku sądowego, którego jej nie doręczono oraz nie pouczono o środku odwoławczym zamykając drogę do dalszego postępowania w sprawie.
Następnie Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w E. wydał w dniu [...] maja 2006r orzeczenie kwalifikujące skarżącą do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe.
Skarżąca kwestionuje powyższe orzeczenie twierdząc, ze spełnia wszystkie przesłanki do zakwalifikowania jej do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Skarżąca wyjaśnia, że posiada wadę wrodzoną wzroku, a jej całkowita niesprawność datuje się od ósmego roku życia.
Zdaniem skarżącej "komisja biegłych lekarzy sądowych mogła to stwierdzić jeżeli nie w sposób nie budzący żadnych wątpliwości to przynajmniej w wysokim stopniu prawdopodobieństwa".
Wojewódzki Sąd Administracyjny badając dopuszczalność skargi stwierdził, że sprawa ta nie podlega kognicji Sądu.
Tryb orzekania w przedmiotowej sprawie podlega przepisom ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. 97.123.776 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 6 ust 1 cytowanej ustawy postępowanie w sprawach orzekania niepełnosprawności jest postępowaniem dwuinstancyjnym, w którym w pierwszej instancji orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, a w drugiej instancji wojewódzkie zespoły.
Od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w myśl art. 6 c ust 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. 97.123.776 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie jest niewątpliwe, że orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności kwalifikujące skarżącą do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe jest orzeczeniem merytorycznym, należącym do orzeczeń o których mowa w art. 6 ustawy o rehabilitacji.
Jeżeli zatem przepis art. 6 c ust 8 stanowi, iż od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych to należy przyjąć, że zaskarżona decyzja nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (uchwała NSA z 2 grudnia 2002r, OPS 11/02, ONSA 2003/3/86).
Wobec oczywistej właściwości sądu powszechnego w tej sprawie, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.).