Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 grudnia 2007 r. I. Z., reprezentowany przez adw. T. K. zawarł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2007 r. wraz z wnioskiem o przywróceniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 Ppsa: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Jednocześnie ustawodawca w art. 88 Ppsa postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 Ppsa, a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu wnosił o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2007 r.
Zgodnie poglądem przyjętym zarówno przez orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i Sądu Najwyższego, przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2007 r., II OZ 1253/07, niepubl., lub postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000 roku, sygn. akt I CZ 62/00, opubl. OSNC 2001/1/7). Stanowisko to znalazło również poparcie wśród komentatorów ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 217).
W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegł od dnia doręczenia pełnomocnikowi informacji o stanie sprawy, tj. od dnia 10 grudnia 2007r., bowiem w tym dniu adwokat T. K. powziął wiadomość o tym, że zapadł prawomocny wyrok oddalający skargę.
Pełnomocnik skarżącego złożył w imieniu I. Z. skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia w dniu 19 grudnia 2007 r., a więc z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 87 § 1 Ppsa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.