Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] marca 2009 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Prokuratury Okręgowej w W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] listopada 2008 r. umarzającej postępowanie w ramach Nadzoru Budowlanego w sprawie złego stanu technicznego oraz użytkowania w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowiska lub bezpieczeństwu budynku przy ul. [...] w W. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organu odwoławczego podał, że wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie art. 66 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane wniosła Prokuratura Okręgowa w W. Organ nadzoru budowlanego w postępowaniu wyjaśniającym ustalił, że przedmiotowy budynek użytkowany jest na podstawie decyzji – pozwolenie na użytkowanie z [...] września 2004 r. Przedstawiono też aktualne przeglądy budynku. Nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Podczas wizji przeprowadzonej w dniu 12 września 2008 r. nie stwierdzono także, aby budynek znajdował się w nieodpowiednim stanie technicznym. Wykluczenie przesłanek zastosowania art. 66 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego powoduje – zdaniem organu, że brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku, co stanowi postawę do umorzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 105 § 1 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących użytkowania budynku oraz zgodności budowy z projektem budowlanym organ podał, że kwestie te były przedmiotem odrębnego postępowania zakończonego decyzją z [...] września 2004 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Prokurator Okręgowy W. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 15 i 138 k.p.a. w związku z art. 7, 77 § 1 i 107 k.p.a. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.)), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznanej sprawie takie naruszenia wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za zasadną.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego wydana [...] marca 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji umarzającą postępowanie prowadzone na postawie art. 66 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7, art. 77 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy a jej uzasadnienie nie spełnia wymogów z art. 107 k.p.a.
Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, nie zaś jedynie na kontroli decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy ma obowiązek podjęcia wszystkich zgodnych z prawem czynności mających na celu ustalenie stanu faktycznego.
Należy podkreślić, że w rozpoznanej sprawie postępowanie administracyjne toczyło się w oparciu o przepis art. 66 Prawa budowlanego.
Przepis ten umieszczony w rozdziale 6 ustawy dotyczącym utrzymania obiektów budowlanych nakłada na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek użytkować go zgodnie z przeznaczeniem, z wymogami ochrony środowiska, a także zapewnić odpowiedni stan techniczny obiektu i prawidłowe bieżące użytkowanie w taki sposób, aby nie powodował on zagrożenia dla sąsiednich nieruchomości.
Należy przyjąć, że odpowiednie działania w tym względzie właściciela lub zarządcy oparte na przepisach techniczno – budowlanych i zasadach wiedzy technicznej, powinny zapewnić użytkowanie obiektu w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji i pożarowego, odpowiednich warunków higienicznych oraz ochrony środowiska.
Podkreślenia wymaga też fakt, że przepis art. 66 Prawa budowlanego ma zastosowanie jedynie do obiektów budowlanych, które zostały wybudowane i są użytkowane zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, a więc bez większego znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia jest podkreślany przez organ fakt, iż obiekt w 2004 r. uzyskał pozwolenia na użytkowanie. W toczącym się obecnie postępowaniu na podstawie art. 66 w/w ustawy obowiązkiem organu było ustalenie czy istnieją przesłanki z tego artykułu biorąc pod uwagę wszystkie zarzuty wniosku na podstawie, którego wszczęto postępowanie, odwołania, a następnie po dokonaniu własnych ustaleń właściwie uzasadnić wydane rozstrzygnięcie – zgodnie z wymogami art. 107 k.p.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy winien wziąć pod uwagę powyższe uwagi Sądu.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.