Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek W. I. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż W. I. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Mąż jest po udarze mózgu i z trudnością się porozumiewa. Utrzymują się z emerytury wnioskodawczyni i zasiłku z opieki społecznej męża, który wypłacany będzie do końca 2016 r., w łącznej wysokości 1620 zł. Jest właścicielem domu drewnianego o pow. 60 m2. Wskazała, że stałe miesięczne wydatki to: żywność 700 zł., leki 200 zł., opał 2 400 zł. (rocznie), dojazdy do lekarzy 200 zł., energia elektryczna 82 zł., woda 50 zł., gaz 37 zł., wywóz śmieci 45 zł., środki czystości 50 zł., dieta męża 100 zł., telefon 30 zł. Innych danych w formularzu PPF nie wskazano. Wnioskodawczyni dodała, ze jest zadłużona u sąsiadów na kwotę 500 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawczyni wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Wraz z mężem utrzymują się z dochodu w wysokości 1620 zł., z czego 604 zł. to zasiłek społeczny przyznany do końca 2016 r. Wnioskodawczyni z mężem całość dochodów przeznacza na koszty bieżącego utrzymania. Mąż jest osobą chorą (po udarze mózgu) w związku z czym ma trudności z mówieniem, wymaga stałej opieki. Okoliczności te świadczą, że wniosek jest zasadny, gdyż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.