Uzasadnienie
W dniu 1 czerwca 2017r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy A. B. uzupełniony na formularzu PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową i majątkową.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1541,23 złotych miesięcznie. Posiada dom o pow. 104 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,32 ha.
Wnioskodawca wyszczególnił, że ponosi następujące wydatki tj. ubezpieczenie 325 złotych, opłatę za gaz w wysokości 223,33 złotych, podatek rolny 179 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 277,74 złotych, śmieci 18,00 złotych, ścieki 43,95 złotych, leki - 359,07 złotych, dojazdy na rehabilitację 50,00 złotych, sprzęt rehabilitacyjny 93,00 złotych, opał 300,00 złotych, opłatę za telefon 77,91, zakup żywności 500,00 złotych. Przyjęto, że niektóre z ww. wydatków nie są ponoszonymi comiesięcznie.
Mając na względzie przedstawioną wyżej sytuację finansową wnioskodawcy oraz ponoszone wydatki uznano, że kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę jest niewielki, wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.