Uzasadnienie
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] grudnia 2004r, Nr [...] udzielającej M. i A. P. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stwierdził nieważność przedmiotowej decyzji.
W uzasadnieniu podał, iż w trakcie budowy inwestor dokonał istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę polegających na powiększeniu otworów okiennych w kondygnacji pierwszego piętra od strony frontowej, wykonaniu zadaszenia nad bramą wjazdową do garażu, zmniejszeniu otworu okiennego w lukarnie oraz zmianie kształtu lukarny, w elewacji ogrodowej zmieniono usytuowanie okna połaciowego i wykonano dodatkowe okna połaciowe, wykonano dodatkowe okno w ścianie parteru, przedłużono okap oraz zmieniono kształt schodów wejściowych poprzez wykonanie spocznika i zabiegu.
Istotne zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego zostały dokonane bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, co zdaniem organu wypełnia przesłankę określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa i skutkuje stwierdzeniem nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M. i A. P., decyzją z dnia [...] marca 2007r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podtrzymał ustalenia organu pierwszej instancji dotyczące istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, których zaistnienie jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę zgodnie z art. 36 a ust 5 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że inwestorzy nie uzyskali takiej decyzji w związku z czym " powyższe zmiany wypełniają przesłankę stwierdzenia nieważności z art. 156 §1 pkt 2 kpa tj. rażące naruszenie art. 55 pkt 3, art. 59 ust 1,2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.), skutkujące stwierdzeniem nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej".
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i A. P. Skarżący wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc brak ustosunkowania się do zarzutów zawartych w odwołaniu.
Skarżący twierdzą, iż podczas budowy nie doszło do istotnych odstępstw wymagających uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Zdaniem skarżących w rozpatrywanej sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy prawne obowiązujące w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, tj. [...] czerwca 2003r.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Korzystając z możliwości, jakie stwarza dla Sądu powyższy przepis, należało skargę uznać za uzasadnioną.
Oba organy dokonując kontroli w postępowaniu nieważnościowym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] grudnia 2004r,
Nr [...] udzielającej M. i A. P. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie zastosowały się do zasad obowiązujących podczas orzekania w trybie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Przede wszystkim należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 §1 kpa jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi wyłom od zasady stabilności decyzji administracyjnych.
Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji zarówno ostatecznej jak i nieostatecznej w granicach określonych w art. 156 §1 kpa.
Przepis art. 156 § 1 kpa nie uprawnia bowiem organu orzekającego do rozpatrywania sprawy merytorycznie "co do jej istoty" tak jak w postępowaniu odwoławczym lecz wyłącznie w granicach określonych w art. 156 §1 kpa.
W związku z tym w swojej decyzji organ rozstrzyga wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, a nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy (wyrok NSA z 14.08.1987r, IV SA 393/87, ONSA 1990, Nr 1, poz. 1).
Działając w trybie nadzoru na podstawie art. 156 kpa organ powinien orzekać kasacyjnie na podstawie zgromadzonego i zamkniętego materiału dowodowego.
Kasacja bowiem nie pogłębia ani rozszerza faktycznej perspektywy sprawy lecz operuje gotowym i zamkniętym materiałem dowodowym.
W rozpoznawanej sprawie kontrolując w postępowaniu nieważnościowym decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] grudnia 2004r, Nr [...] udzielającą M. i A. P. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oba organy przeprowadziły analizę zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami załączonego przez inwestora do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie.
W wyniku tej analizy uznały, że inwestor dokonał istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Powyższe ustalenia organów są odmienne od ustaleń dokonanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w trakcie przeprowadzonej obowiązkowej kontroli o której mowa w art. 59 a ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r, Nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2004r wynika bowiem, że zmiany dokonane przez inwestora są zmianami nieistotnymi.
Dokonując odmiennej oceny charakteru zmian w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego analizował sprawę tak jakby jej rozpoznanie nastąpiło w trybie zwykłym.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działał jako organ odwoławczy z naruszeniem granic określonych w art. 156 §1 kpa.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien mieć na uwadze nadzwyczajny charakter postępowania i przeprowadzić postępowanie właściwe dla trybu postępowania nieważnościowego.
W związku z uchybieniem obowiązkowi dokładnego wyjaśnienia sprawy w aspekcie przesłanek z art. 156 § 1 kpa co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.