Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 776/16

Uzasadnienie

Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało decyzję z dnia [...] października 2015 r. nr Rep. [...], którą to decyzją Kolegium uchyliło decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2015 r. w sprawie cofnięcia Z. P. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, BE, D, DE i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Pismem z dnia 24 listopada 2015 r. skarżący – Z. P. wniósł skargę za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W skardze podniósł, że odwołuje się od decyzji Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [...] w sprawie odebrania mu uprawnień do prowadzenia pojazdów. W treści skargi skarżący przywołał zarzuty przeciwko rozstrzygnięciu Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [...].

Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do podania, czy przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. uchylająca decyzję Starosty [...] z [...] września 2015 r. w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że wnosi skargę na decyzję Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [...], który wydał orzeczenie nr [...] stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. (art. 3 ustawy).

Legalną definicję organów administracji publicznej zawarto w art. 5 § 1 pkt 3 kpa organy administracji w znaczeniu ustrojowym zdefiniowano poprzez ich wyliczenie. Zaliczono do nich: ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) i organy jednostek samorządu terytorialnego. W tym samym przepisie do organów administracji publicznej zaliczono też organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2, czyli organy administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym.

Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej nie jest organem administracji w ujęciu ustrojowym. Nie należy bowiem do katalogu podmiotów indywidualnie wyliczonych w art. 5 § 1 pkt 3 kpa. Instytut powstał na podstawie zarządzenia nr 04/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 maja 1955 r. (Dz. Rozk. Tajnych Nr 7, poz. 11). Jest posiadającym osobowość prawną instytutem badawczym w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. Nr 96, poz. 618, z późn. zm.) oraz podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217 z późn. zm.). Działa w oparciu o przepisy: ustawy o instytutach badawczych; ustawy o działalności leczniczej; ustawy z dnia 11 września 2013 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 z późn. zm.) oraz na podstawie statutu zatwierdzonego Zarządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 marca 2015 r. Nr 7/MON sprawie zatwierdzenia statutu instytutu badawczego pod nazwą "Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej".

Wobec powyższych uregulowań uznać należy, iż Wojskowy Instytut nie jest organem administracji publicznej i nie wydaje żadnych rozstrzygnięć, które mógłby Sąd poddać kontroli zgodności z przepisami prawa.

Ponadto wskazać należy, że spór prawny w badanej sprawie dotyczy kwestii wydania orzeczeni lekarskiego w sprawie badań zdrowotnych w zakresie zdolności do kierowania pojazdami. Są to kwestie regulowane przepisami ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 r., poz. 600) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. z 2014 r., poz. 949).

Zgodnie z § 7.1 ww. rozporządzenia uprawniony lekarz po przeprowadzeniu badania lekarskiego wystawia orzeczenie lekarskie, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia. Na podstawie wyników badań lekarz wydaje orzeczenie o braku lub istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Jeżeli osoba badana lub podmiot kierujący na badania, niezgadzający się z treścią orzeczenia lekarskiego, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego. Orzeczenie lekarskie wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego jest ostateczne (art. 79.7 ustawy o kierujących pojazdami).

Jak wynika z pisma z dnia 14 stycznia 2016 r. skarżący kwestionuje orzeczenie lekarskie Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w którym stwierdzono istnienie przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Orzeczenie zostało wydane po przeprowadzeniu ponownego badania lekarskiego.

Podejmowane przez Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej czynności w postaci badania lekarskiego nie mają charakteru żadnych czynności z zakresu administracji publicznej. Ani ustawa o kierujących pojazdami ani ww. rozporządzenie nie przewidują zaskarżenia do sądu administracyjnego wydanych na jego podstawie orzeczeń lekarskich, bowiem nie mieszczą się one w kategoriach spraw wymienionych w art. 3 § 2 i 3 ppsa. Wyklucza to tym samym drogę postępowania przed tym sądem, a wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną.

Reasumując Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej nie jest organem administracji publicznej, a zaskarżone orzeczenie lekarskie nie jest aktem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Skarga Z. P. jest zatem niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji