Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2006r działając na podstawie art. 30 ust 6 pkt 2 w związku z art. 29 ust 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r, Nr 156, poz. 1118) wniósł sprzeciw do zgłoszenia wykonania robót budowlanych polegających na instalacji jednej tablicy reklamowej nie trwale związanej z gruntem na obszarze kolejowym na wysokości km [...] linii kolejowej [...], od strony toru nr [...] w rejonie wiaduktu nad torami kolejowymi w ciągu [...].
Zdaniem Wojewody [...] proponowana lokalizacja przedmiotowej tablicy reklamowej znajduje się na obszarze kolejowym w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 2003r - o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2003r, Nr 86, poz. 789).
Na obszarze kolejowym mogą być zlokalizowane jedynie obiekty kolejowe i inne służące obsłudze ruchu kolejowego stosownie do postanowień § 1 ust 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. z 2004r, nr 249, poz. 2500).
Natomiast zgodnie z § 1 ust 1 powołanego rozporządzenia budowle i budynki mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 10m od granicy obszaru kolejowego, z tym, że odległość ta od osi skrajnego toru nie może być mniejsza niż 20m.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestora C. Sp z o.o. decyzją z dnia [...] marca 2007r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podzielił ustalenie organu pierwszej instancji, iż przedłożony przez inwestora projekt budowlany przewiduje zlokalizowanie tablicy reklamowej na obszarze kolejowym w obrębie którego przepisy obowiązującego prawa nie przewidują możliwości lokalizowania innych obiektów niż obiekty kolejowe i inne służące obsłudze ruchu kolejowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na art. 53 ust 2 i ust 4 ustawy o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2003r, Nr 86, poz. 789) wskazując, iż treść przepisu jest taka sama jak treść powołanego w uzasadnieniu organu pierwszej instancji § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. z 2004r, nr 249, poz. 2500), który nie obowiązuje od dnia 1 stycznia 2007r.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 30 ust 6 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego organ odwoławczy stwierdził, iż projektowana tablica reklamowa jest obiektem budowlanym bowiem jest konstrukcją przestrzenną o wysokości 5,30m i szerokości 5,22m i musi wytrzymać siłę wiatrów oraz innych warunków atmosferycznych dlatego powinna być w odpowiedni technicznie sposób powiązana trwale z gruntem nawet jeśli nie będzie zagłębiona w ziemi.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor C. Sp z o.o. z siedzibą w [...]. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przepisu art. 30 ust 6 pkt 2 Prawa budowlanego i art. 4 pkt 8 oraz art. 53 ust 2 ustawy o transporcie kolejowym oraz art. 1 § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r i art. 6 kpa, art. 9 kpa, art. 7 kpa. Art. 136 kpa, art. 77 § 1 kpa.
Skarżąca na podstawie art. 106 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o zażądanie z Urzędu [...] wyrysu i wypisu z operatu ewidencyjnego prowadzonego dla przedmiotowej nieruchomości w celu ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość stanowi obszar kolejowy i czy uzasadnione jest stosowanie art. 53 ust 2 i ust 4 ustawy o transporcie kolejowym.
Zdaniem skarżącej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie przeprowadził postępowanie dowodowego w celu ustalenia statusu prawnego i faktycznego terenu objętego zgłoszeniem, w szczególności nie ustalił numeru i obrębu działki na której miała zostać zainstalowana tablica reklamowa jej powierzchni i rodzaju gruntów oraz nie zbadał czy działka zabudowana jest innymi obiektami niż wskazane w art. 4 pkt 8 ustawy o transporcie kolejowym. Zabudowanie działki takimi innymi obiektami świadczyłoby zdaniem skarżącej o braku jej przeznaczenia wyłącznie na cele wskazane w w/w art. 4 pkt 8. Skarżąca zarzuciła również brak odniesienia się do dokumentów załączonych do zgłoszenia w których zarządcy terenów kolejowych zweryfikowali planowane prace budowlane oraz potwierdzili ich zgodność z prawem i brak kolizji z eksploatacją obiektów kolejowych i bezpieczeństwem na terenie kolejowym. Ponadto skarżąca zarzuciła brak uwzględnienia faktu wykorzystania przedmiotowej tablicy reklamowej pod reklamę kolejową.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie podstawę materialnoprawną zgłoszonego sprzeciwu stanowił art. 30 ust 6 pkt 2 w związku z art. 29 ust 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r, Nr 156, poz. 1118).
Oznacza to, że organ nie zakwestionował trybu zgłoszeniowego dla projektowanego urządzenia reklamowego uznając jedynie brak zgodności zamierzenia inwestycyjnego objętego zgłoszeniem z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003r - o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2003r, Nr 86, poz. 789).
Tryb postępowania związany z instytucją zgłoszenia jest trybem uproszczonym w którym organ dokonuje oceny zgłoszonego zamiaru inwestycyjnego.
Skoro zgłoszenie robót budowlanych jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego to mają tu zastosowanie przepisy art. 7 kpa i art. 77 kpa zobowiązujące organ do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
Jednakże z urzędu organ nie przeprowadza żadnych dowodów, gdyż obowiązkami dowodowymi obciążony jest podmiot zgłaszający zamiar inwestycyjny.
Organ natomiast tylko w przypadku konieczności uzupełnienia zgłoszenia nakłada postanowieniem na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów - art. 30 ust 2 Prawa budowlanego.
Skarżący w zgłoszeniu z dnia [...] listopada 2006r powołując się na art. 30 ust 1 Prawa budowlanego zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych o których mowa w art. 29 ust 2 pkt 1-13 polegających na instalacji jednej tablicy reklamowej nie trwale związanej z gruntem na terenie kolejowym na potrzeby wykorzystania pod reklamę kolejową.
Jednocześnie skarżący wskazał lokalizację tablicy na wysokości km [...] linii [...] od strony toru Nr [...] w rejonie wiaduktu nad torami kolejowymi w ciągu [...].
Z oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, że skarżący na podstawie umowy z dnia 8 sierpnia 1997r posiada prawo do dysponowania nieruchomością oznaczoną w obrębie ewidencyjnym [...].
Skarżący nie podał numeru działki na której zamierza usytuować tablicę reklamową, a w projekcie jej usytuowania nie został oznaczony obręb ewidencyjny [...]
Pomimo braków zgłoszenia organ nie wezwał skarżącego do jego uzupełnienia poprzez wskazanie numeru działki oraz przedłożenia stosownych dokumentów wskazujących na usytuowanie tablicy reklamowej na obszarze kolejowym.
W przedstawionym projekcie usytuowania tablicy reklamowej brak jest określenia granic obszaru kolejowego w świetle ustawowej definicji zawartej w ustawie z dnia 28 marca 2003r - o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2003r, Nr 86, poz. 789).
Bez udokumentowania przebiegu granic obszaru kolejowego nie można zweryfikować stanowiska organu o lokalizacji tablicy reklamowej na obszarze kolejowym.
Zauważyć należy również, iż przepis art. 53 ust 2 powołanej wyżej ustawy jak i treść § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10.11.2004r w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie budowli i budynków, drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. z 2004r, nr 249, poz. 2500) błędnie uznanego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za nieobowiązujące wyznaczają odległości od granicy obszaru kolejowego pozwalające na sytuowanie budowli i budynków.
Wprawdzie w przedmiotowym projekcie usytuowania tablicy reklamowej nie ma wprost określonych odległości to wydaje się że odległość projektowanej tablicy od osi skrajnego toru wynosi ponad 20 metrów. Organ w celu ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość stanowi obszar kolejowy i czy uzasadnione jest stosowanie art. 53 ust 2 i ust 4 ustawy o transporcie kolejowym powinien wezwać skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia o brakujące dokumenty między innymi te których przedłożenia zażądała skarżąca w skardze.
Dokonując rozpatrzenia materiału dowodowego organ powinien również mieć na uwadze przepis art. 57 ustawy z dnia 28 marca 2003r - o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2003r, Nr 86, poz. 789) pozwalający na odstępstwo od warunków usytuowania budowli określonych w art. 53, przy czym taka decyzja ostateczna powinna zostać dołączona do zgłoszenia.
W ocenie Sądu organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy, uchybiając obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
W związku z naruszeniem art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa, które miało wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.