Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 24 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 786/16

Uzasadnienie

W dniu 26 sierpnia 2016 r. r. zostało M. P. przyznane prawo pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. S. (pismo z dnia 6 września 2016 r.).

Pełnomocnik strony skarżącej reprezentując skarżącą wykonał następujące czynności: dokonał zaznajomienia się z aktami sprawy w dniu 16 września 2016 r., złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przy opinii prawnej pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, jednocześnie złożono oświadczenie o nie pokryciu ww. kosztów w całości, ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Z uwagi na okoliczność, iż pełnomocnik reprezentował skarżącą w niniejszej sprawie w trakcie zmiany przepisów określających stawki wynagrodzenia pełnomocników z urzędu, do przyznania kosztów sądowych w niniejszej sprawie należało zastosować:

1. - do kosztów zastępstwa w zakresie reprezentowania przed Sądem I instancji - przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (D.U z 2015 r. poz. 1805);
2. - w zakresie reprezentowania przed Sądem II instancji - przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).

Powyższe wynika z brzmienia § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nakazuje stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Rozpoznając wniosek w zakresie wynagrodzenia za reprezentowanie przed Sądem I instancji wskazać należy, że nie jest on zasadny. Z akt sprawy nie wynika, by pełnomocnik strony, poza zaznajomieniem się z aktami sprawy, wykonał na rzecz skarżącej jakiekolwiek działania, które można by uznać za faktycznie wykonywaną pomoc prawną, w szczególności nie zostało złożone żadne pismo procesowe precyzujące skargę, pełnomocnik nie reprezentował także strony na rozprawie przed wydaniem wyroku. Z tych względów uznano, że brak jest podstaw do uznania, że stronie została na tym etapie sprawy udzielona pomoc prawna, a co za tym idzie, że wniosek w tym zakresie jest zasadny.

Natomiast w zakresie postępowania przed Sądem II instancji, należy wskazać, że zgodnie z § 21 ust 1 pkt 2) lit b) opłaty w drugiej instancji wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1 (tj. 240 zł. – pkt 1 lit. c)), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem:

1. 1) nakładu pracy radcy prawnego, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu;
2. 2) wartości przedmiotu sprawy;
3. 3) wkładu radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie;
4. 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Z tego względu w zakresie postępowania przed Sądem II instancji przyznano kwotę 147 zł. w tym: kwotę 120 zł. za zastępstwo prawne oraz kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji.