Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 799/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Małgorzata Jarecka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę,
  2. 2. zwrócić Stowarzyszeniu [...] z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 p.p.s.a. Ustawodawca w art. 46 § 1 i § 3 ustawy wprowadził wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa.

Zauważyć też trzeba, że stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu (a więc również udzielają pełnomocnictwa) przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Skargę w niniejszej sprawie złożyło Stowarzyszenie [...], które jest stowarzyszeniem zwykłym. Na mocy art. 25 § 2 p.p.s.a. stowarzyszeniom zwykłym przysługuje zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej. W myśl ust. 2 powołanego artykułu osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie.

Zauważyć przy tym trzeba, że zgodnie z art. 43 ust. 1 do stowarzyszeń zwykłych nie mają zastosowania m.in. art. 10 i art. 11 Prawa o stowarzyszeniach, określające obowiązkowe elementy statutu oraz strukturę organizacyjną tzw. stowarzyszeń rejestrowych, które podlegają rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym i posiadają osobowość prawną. Oznacza to, że grupa osób tworzących stowarzyszenie zwykłe działa w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej, lecz nie posiada żadnych organów. Oznacza to także, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba wskazana w regulaminie stowarzyszenia zwykłego jako przedstawiciel nie posiada uprawnień do reprezentowania stowarzyszenia w postępowaniu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 marca 2015 r. sygn. II OSK 1980/13, dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 20 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 1308/11 LEX nr 1227453).

Jak wskazuje się w orzecznictwie, stowarzyszenie zwykłe posiada zatem zdolność sądową, jednakże nie ma samodzielnej legitymacji procesowej. Skoro stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej, legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie takiego stowarzyszenia jako podmioty praw i obowiązków i tym samym pisma w postępowaniu sądowym, w tym również pełnomocnictwa procesowe, powinny być podpisane przez wszystkich członków stowarzyszenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 2525/12 LEX nr 1488169, z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 2966/12 LEX nr 1586381, z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 714/14 LEX nr 1511167, z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14 LEX nr 1519366, postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 952/14 LEX nr 1562144).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać trzeba, że skargę w imieniu Stowarzyszenia [...] podpisał adwokat Ł. C., któremu pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie udzieliła jedynie prezes Stowarzyszenia G. G.. Z tego względu pismem z dnia 13 czerwca 2015 r. wezwano Stowarzyszenie reprezentowane przez adw. Ł. C. do nadesłania listy członków Stowarzyszenia oraz pełnomocnictwa procesowego upoważniającego adw. Ł. C. do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym, udzielonego przez wszystkich członków Stowarzyszenia lub do nadesłania listy członków Stowarzyszenia oraz podpisania skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Pismo z dnia 13 czerwca 2015 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 17 czerwca 2015 r. Stowarzyszenie [...] nie uzupełniło braków formalnych skargi w terminie wskazanym w opisanym wyżej wezwaniu.

W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.