Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 marca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 8/08

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia NSA Halina Kuśmirek przewodniczący
Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz przewodniczący, sprawozdawca
Asesor WSA Paweł Groński przewodniczący
Agnieszka Ciszek protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 18 marca 2008 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją udzielającą pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

Decyzją Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2007r. K. i J. I. otrzymali pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego położonego na działce [...] w K. Gm. P. W wyniku wniosku z dnia 7 lipca 2007r. właściciela sąsiedniej działki J. K. o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia Starosta S. rozpatrzył sprawę i decyzją z dnia [...] października 2007r. odmówił wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu wynikającego z art. 148 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że inwestorzy uzyskali decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2007r., której stroną był J. K. i decyzja ta stała się ostateczna oraz decyzję o pozwoleniu na budowę, doręczoną również J. K., która to decyzja wobec niezaskarżenia stała się ostateczna. Przedmiotowa decyzja o pozwoleniu została doręczona składającemu podanie w dacie 10 kwietnia 2007r. (potwierdzenie odbioru), a zatem złożenie podania 5 lipca 2007r. nastąpiło z uchybieniem miesięcznemu terminowi na wznowienie postępowania.

Rozpatrujący odwołanie zainteresowanego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2007r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty S. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

Wskazując na zasady postępowania administracyjnego i jasno określony tryb postępowania w art. 148 kpa, Wojewoda [...] stwierdził, iż obowiązkiem organu było ustalenie czy podanie o wznowienie wpłynęło w terminie. Z akt sprawy wynikało, iż J.K. uchybił miesięcznemu terminowi do skutecznego złożenia podania o wznowienie, a zatem nie zaistniały podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji.

Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił w oparciu o art. 147 kpa, że wznowienie postępowania następuje również z urzędu i w konkretnej sprawie wystąpiła sytuacja gdy organ I instancji nie podjął działań z urzędu w celu wyjaśnienia rozbieżności treści map do celów projektowych dotyczących działek nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości K. Z map tych wynikają różne odległości istniejącego budynku od granicy działki sąsiedniej [...] i zdaniem organu odwoławczego Starosta winien w takiej sytuacji przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i wznowieniowe z urzędu, zaś stwierdzenie czy przyczyna wznowieniowa rzeczywiście wystąpiła może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 kpa.

Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany J. K.. Skarga nie zawiera zarzutów odnośnie samej decyzji organu odwoławczego, a jedynie powołuje się na rozbieżności między mapami d/s. projektowych i położenie budynku na mapie niezgodne ze stanem faktycznym co doprowadziło do sytuacji budowy, gdzie przy odległości 1,30 m od granicy z sąsiednią działką znajdują się otwory okienne.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, ca następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Kontrolą sądową objęta została decyzja organu II instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną o pozwoleniu na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego o pomieszczenia mieszkalne i nadbudowę poddasza użytkowego na dz. nr [...].

Postępowanie wznowieniowe jest jednym z nadzwyczajnych postępowań w administracji a jego podstawy i zasady zostały określone w rozdziale 12 kodeksu postępowania administracyjnego.

W pierwszej fazie tego postępowania badane są podstawy formalne wznowienia a więc czy podanie wniosła strona, czy powołuje ono podstawy wznowienia wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania.

Art. 148 kpa jasno określa tryb i termin wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania.

Obowiązkiem organu było ustalenie, zgodnie z treścią art. 148 § 1 kpa, czy podanie o wznowienie wpłynęło w terminie.

Zgodnie z tym przepisem podanie o wznowienie postępowania wnosi się ze skutkiem prawnym do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę.

Zgodzić by się można było ze stanowiskiem organów, że J. K. uchybił terminowi miesięcznemu do złożenia podania o wznowienie postępowania ze skutkiem prawnym, gdyby chodziło o przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Jednakże zainteresowany w swoim piśmie z dnia 30 lipca 2007r., zakwalifikowanym przez organ nadzoru budowlanego (bo tam skierowane było pismo) jako podanie zgłosił nowe dowody w postaci mapy aktualnej na datę 27 lipca 2007r., a zatem wskazał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, nie zaś z punktu 4, do którego odnosi się dyspozycja art. 148 § 2 kpa nakazująca liczyć termin podania od daty dowiedzenia się o decyzji. Zważywszy, że wskazana jako nowy dowód mapa została przyjęta do zasobu geodezyjnego 27 lipca 2007r. a zatem z tą datą zainteresowany powziął wiadomość o nowym dokumencie, to zgodnie z treścią art. 148 § 1 kpa od tej daty należało liczyć miesięczny termin na złożenie podania. Skoro zatem pismo uznane za podanie o wznowienie, zostało zgłoszone do organu 30 lipca 2007r., organ administracji nie miał podstaw w świetle art. 148 § 1 kpa do oceny, iż termin nie został zachowany, a w konsekwencji do wydania z tej przyczyny decyzji odmownej.

Natomiast dalszą kwestią jest badanie czy przyczyna wznowieniowa wskazana przez zainteresowanego rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 149 § 2 kpa) co następuje w drugiej fazie postępowania wznowieniowego.

Wskazać też należy, że w decyzji organu I instancji występuje rozbieżność pomiędzy wskazaną w sentencji podstawą prawną decyzji tj. art. 148 § 1 kpa, a konkluzją uzasadnienia opartą niewątpliwie na art. 148 § 2 kpa. Rozbieżność ta stanowi naruszenie prawa przyjęte i powtórzone w zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy, który swoje stanowisko zawarł w jednym zdaniu opartym na decyzji organu I instancji. Stanowi to z kolei naruszenie obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy wynikającego z art. 138 kpa i zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Dywagacje organu odwoławczego co do wznowienia postępowania z urzędu przez organ I instancji pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia, zwłaszcza gdy organ odwoławczy podzielił stanowisko I instancji o uchybieniu terminowi. Gdyby natomiast organ odwoławczy dokonał rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie i stwierdził błędne obliczenie terminu, decyzja I instancji podlegałaby uchyleniu.

Należy zwrócić uwagę, że pismo z dnia 5 lipca 2007r., które organ potraktował jako podanie o wznowieniowe i jego datę przyjmował do obliczenia terminu, było pismem, które zapoczątkowało postępowanie przed organem nadzoru budowlanego w sprawie prowadzonej rozbudowy, co wynika z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. W toku prowadzonego przez nadzór budowlany postępowania zainteresowany złożył pismo z dnia 30 lipca 2007r. w którym przedstawił nowe dokumenty i prosił o ponowne rozpatrzenie jego skargi na rozbudowę. Organ nadzoru budowlanego przedstawione dokumenty uznał jako nowe dowody nieznane organowi wydającemu pozwolenie na budowę, a więc przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa i przekazał pismo Starostwu Powiatowemu w S. jako właściwemu w takiej sprawie. Zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy nie wyjaśniły dlaczego do obliczenia terminu dla podania o wznowienie przyjęły datę 5 lipca 2007r.

Wskazane wyżej uchybienia proceduralne tj. naruszenie art. 148 § 1 kpa, art. 107 § 3 kpa i art. 138 kpa w związku z art. 15 kpa jako mogące mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia stanowiły podstawę uchylenia decyzji obu organów w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Przy orzekaniu zastosowano art. 152 powołanej ustawy.

Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji rozważy kwestie formalne objęte pierwszą fazą postępowania wznowieniowego i dopiero w wyniku tych rozważań podejmie decyzję stosownie do normy art. 149 kpa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.