Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2012 r. skarżąca B. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków.
W dniu 27 maja 2015 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącej, w którym oświadczyła, że cofa skargę oraz wniosła o umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu wskazała, ze w dniu 24 marca 2014 r. przejęła zarząd budynkiem, którego dotyczy zaskarżona decyzja. W związku z powyższym spór o to, kto ma obowiązek wykonać remont przedmiotowego budynku stał się bezprzedmiotowy, gdyż obecnie może go wykonać jedynie skarżąca.
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd umorzył postępowanie w trybie art. 161 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a uznając, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
O kosztach postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.