Uzasadnienie
W dniu 23 lipca 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 16 sierpnia 2010 r. wnioskodawca złożył dodatkowe wyjaśnienia w sprawie.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych wyjaśnień wynika, iż J. T. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Rodzina utrzymuje się z emerytur w łącznej wysokości wynosi 1918,93 zł. Posiadany majątek obejmuje część domu o pow. 68 m2 oraz chlewik o pow. 16 m2. Wnioskodawca wskazał, że koszty utrzymania wynoszą światło i woda 250 zł., opał na zimę – węgiel 3500, drzewo 1300, zakupy 2 razy w roku, paliwo do samochodu 200 zł., leki średnio około 90 zł., usługi telekomunikacyjne około 150 zł. Wnioskodawca dodał, że jest osobą schorowaną, posiada I grupę inwalidzką.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. T. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytur. Wnioskodawca jest inwalidą I grupy. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawczyni.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.