Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania W. i T. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004r., nakazującej W. i T. D. dokonanie rozbiórki samowolnie wykonanej dobudowy zadaszenia na słupach murowanych do istniejącego budynku mieszkalnego (od strony sąsiada S. M.) usytuowanego na działce nr ewid. [...] w P. przy ul: Z.
- - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego W. i T. D. rozbiórkę samowolnie dobudowanego zadaszenia.
W uzasadnieniu wyjaśnił, iż organ pierwszej instancji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy postanowieniem z dnia [...] listopada 2003r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i zobowiązał inwestorów do przedłożenia określonych dokumentów. Ponieważ inwestorzy w wyznaczonym terminie nie wykonali nałożonych obowiązków organ pierwszej instancji nakazał rozbiórkę samowolnie wybudowanego zadaszenia.
W ocenie organu odwoławczego o ile nakazanie rozbiórki zadaszenia jest zasadne to przeprowadzone przez organ postępowanie legalizacyjne nie znajduje umocowania w przepisach prawa.
Wybudowany obiekt narusza przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zrealizowane przez inwestorów zadaszenie dobudowane zostało do budynku mieszkalnego usytuowanego od granicy sąsiedniej nieruchomości w odległości 1,50m i przylega do granicy działki.
Oznacza to brak możliwości przywrócenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W związku z tym organ pierwszej instancji decyzję nakazującą rozbiórkę powinien wydać na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego charakteru wybudowanego obiektu organ wskazał, iż nie jest to wiata ani altana, jak sugerują skarżący. Wykonane zadaszenie nie zalicza się do żadnej kategorii obiektów wyliczonych w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego, a tym samym zgodnie z art. 28 ust.1 Prawa budowlanego na jego budowę wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli W. i T. D. podając, że wybudowane zadaszenie zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego można zakwalifikować jako wiatę lub altanę o powierzchni zabudowy do 10m2, w związku, z czym nie było wymagane pozwolenie na budowę.
Na budowę zadaszenia wyraził zgodę sąsiad S. M. a rozebranie obiektu narazi ich na straty finansowe.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nakazująca na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego rozbiórkę dobudowanego do istniejącego budynku mieszkalnego zadaszenie wykonanego bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W sprawie niesporne jest, że skarżący W. i T. D. do swojego budynku mieszkalnego usytuowanego 1,50m od wschodniej granicy działki sąsiedniej dobudowali zadaszenie o wym. 1,40 X 1,80m na słupach murowanych w ten sposób, ze przylega ono bezpośrednio do tej granicy.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż na wybudowanie tego obiektu inwestor powinien uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Wbrew twierdzeniom skarżących nie jest to wiata ani altana – wybudowane, których objęte jest także obowiązkiem dokonania zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Zgodnie z przepisem art. 48 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego obowiązującym w nowym brzmieniu od dnia 11 lipca 2003r. nakazanie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu możliwe jest po ustaleniu braku możliwości dokonania jego legalizacji.
Ustawodawca odstępując od rygoryzmu art. 48 Prawa budowlanego w dotychczasowym brzmieniu, który nie dopuszczał możliwości legalizacji obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, stworzył możliwość przeprowadzenia postępowania, które może zakończyć się wydaniem decyzji, o której mowa w art. 49 ust. 4 Prawa budowlanego, która legalizuje dokonaną samowolę.
Warunkiem przeprowadzenia tego postępowania jest ustalenie zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleniu obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zgodności z obowiązującymi przepisami w tym techniczno-budowlanym, w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego prawem.
Zgodzić należy się z [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego, iż samowolnie wybudowany przez skarżących obiekt budowlany nie może być doprowadzony do stanu zgodnego z prawem, gdyż narusza przepisy techniczno-budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
§ 12 ust. 4 rozporządzenia stanowi, iż odległość zabudowy od granicy z sąsiednią działką powinna wynosić, co najmniej 4m dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi lub 3m dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów.
Przepis § 12 ust. 6 dopuszcza usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki, bądź w odległości nie mniejszej niż 1,5m, jednakże z zastrzeżeniem zachowania określonych warunków, które w niniejszej sprawie nie zostały zachowane.
Na marginesie należy dodać, iż skarżący podnosząc zarzut, iż wybudowane zadaszenie jest wiatą lub altaną nie wymagającą uzyskania pozwolenia na budowę pomijają całkowicie przepis art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym budowa tego typu obiektów wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi a brak zgłoszenia oznacza samowolę budowlaną.
Zważywszy na powyższe, uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.