Uzasadnienie
W dniu 14 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy J. Z., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami z dnia 30 marca 2011 r.
We wniosku wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1 886,81 złotych miesięcznie. Wskazała, że posiada mieszkanie o pow. 61 m². Zaznaczyła, że jest osobą starszą i schorowaną pozostającą pod stałą opieką lekarza. Podała, że miesięcznie ponosi następujące koszty tj. opłatę za czynsz w wysokości 614,12 złotych, opłatę za energię w wysokości 85 złotych, opłatę za gaz w wysokości 38 złotych, opłatę za telefon w wysokości 70 złotych, wydatki na leki w wysokości 300 złotych oraz spłatę kredytów w wysokości 300 złotych. Po podsumowaniu wydatki te stanowią kwotę 1.407,12 złotych miesięcznie.
W piśmie z 30 marca 2011 r. dodała, że nie posiada rachunku bankowego, nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. Leczy się na chorobę krążeniową, niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, chorobę gastryczną. Koszty leczenia to około 400 zł miesięcznie. Posiada kredyt na wydatki związane z leczeniem. Do spłaty pozostało 11 000 zł.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy).
Prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Miesięczne dochody z których utrzymuje się wnioskodawczyni są obciążone wydatkami na leki i spłatą kredytu zaciągniętego na leczenie. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika stanowi wydatek przekraczający możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tych względów uznano, że strona kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.