Uzasadnienie
Strona skarżąca – P.K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 7 marca 2016 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 maja 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej została wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie kserokopii zaskarżonego przez nią postanowienia wskazując, że w aktach administracyjnych brak jest wskazanego w skardze postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] utrzymującego mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Jednocześnie pełnomocnik strony skarżącej został poinformowany że znajdujące się w aktach administracyjnych postanowienie o wskazanym numerze i dacie wydane zostało w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
W piśmie z dnia 2 czerwca 2016 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o cofnięcie skargi z dnia 7 marca 2016 r., na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r,. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...]., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Pełnomocnik wskazał, iż jedynie z omyłki pisarskiej strona skarżąca napisała - skarga na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...] ponieważ rzeczywiście skarga miała dotyczyła postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonego przez nią postanowienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 2 czerwca 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej cofną skargę wyjaśniając, iż brak formalny skargi wynikał jedynie z błędu pisarskiego a skarga faktycznie dotyczyła postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...].
Mając na uwadze, że nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi wskazane w art. 60 p.p.s.a., sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie sądowe.
Jak stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi. W związku z cofnięciem skargi Sąd postanowił o zwrocie na rzecz strony skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.