Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi określony jest w art. 53 § 1 powołanej ustawy i wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie skarżący Z. S. i A. S. zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008r. otrzymali w dniu 25 lutego 2008r., natomiast skargę wnieśli w dniu 17 marca 2007r. (data nadania w urzędzie pocztowym), jednak bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zamiast, jak wynika to z art. 54 § 1 w/w ustawy, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi).
Termin do wniesienia skargi skierowanej bezpośrednio do sądu jedynie w okresie przejściowym, tj. od dnia 1 stycznia 2004r. do dnia 31 grudnia 2005r. z mocy szczególnego przepisu - art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1271 ze zm.) był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w chwili jej złożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu.
Obecnie skarga złożona bezpośrednio do sądu jest przekazywana do właściwego organu, jednak termin do wniesienia skargi liczony jest od daty jej nadania przez sąd w urzędzie pocztowym (w przedmiotowej sprawie oznacza to dzień 17 kwietnia 2008r.), przy czym ryzyko przekroczenia w takim przypadku 30 dniowego - procesowego terminu do wniesienia skargi obciąża po dniu 1 stycznia 2006r. stronę postępowania.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż niniejsza skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, który minął z dniem 26 marca 2008r., dlatego z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.