Uzasadnienie
W.J. (,,skarżąca’’), w dniu [...] marca 2019 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję M.W.I.N.B. z [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, polegającego na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w bryle budynku na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Pismem z [...] czerwca 2019 r., sprecyzowanym pismem z [...] sierpnia 2019 r., skarżąca cofnęła skargę na powyższą decyzję M. W.I.N. B. z [...] marca 2019 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej:,,p.p.s.a’’, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, aby cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek jego cofnięcia nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe.