Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Powiecie [...]decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r., w oparciu o art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. nr 72, poz. 747 ze zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19.11.2002 r. w sprawie wymogów dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. nr 203, poz. 1718) oraz na podstawie badań próbek wody pobranej w dniu 29.07.2004 r. z wodociągu lokalnego w [...], ul. [...]- nakazał zapewnić odpowiednią jakość wody pod względem fizykochemicznym poprzez wyeliminowanie nadmiaru manganu i żelaza oraz obniżenie mętności i barwy w terminie do dnia 30.11.2004 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż badana próbka wody pobranej w dniu 29.07.2004 r. z wodociągu lokalnego w [...] ul. [...] wykazała przekroczoną najwyższą dopuszczalność manganu i żelaza oraz podwyższoną mętność i barwę.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., działając na podstawie art. 138 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania R. i K. J. - uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja został oparta na ustawie z dnia 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków, która w rozdziale 1, art. 2 pkt 2 określa, iż zbiorowe zaopatrzenie w wodę jest działalnością polegającą na ujmowaniu, uzdatnianiu i dostarczaniu wody, prowadzoną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Warunki zawarte w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 19.11.2002 r. w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, zgodnie § 1 pkt 2 ust. 2 dotyczą indywidualnych ujęć wody zaopatrujących ponad 50 osób lub dostarczających więcej niż średnio 10m- wody na dobę, jak również dostarczających mniej wody i zaopatrujących mniejszą liczbę osób, gdy woda wykorzystywana jest do celów komercyjnych i publicznych.
Niezależnie od powyższego ustalenia wymaga czy posesja B. O. może mieć zapewniony dostęp do sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej, co nie zostało wyjaśnione w toku postępowania.
Skargę na powyższą decyzję wniosła B. O., podnosząc iż wybudowanie przyłącza wodnego i studni głębinowej na nieruchomości R. J. jest przedsięwzięciem komercyjnym. De facto bowiem, że względu na usytuowanie wodomierzy, zaworów odcinających dopływ wody do budynków [...] i [...] oraz zasilania pompy wodnej studni głębinowej, R. J. jest administratorem sieci, a skarżąca wyłącznie odbiorcą usług.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W toku postępowania sądowego skarżąca B. O. zmarła, a w jej imieniu wystąpił jedyny spadkobierca A. O., który poparł skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlegała oddaleniu.
W postępowaniu administracyjnym zasadą, wynikającą z art. 138 kpa, jest merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy. Wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji jest wyjątkiem od tej zasady.
Zgodnie z art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy tego typu decyzji jest zatem ograniczona wymogiem spełnienia wyżej wymienionych przesłanek. Art. 138 § 2 kpa umożliwia wydanie decyzji kasacyjnej, w sytuacji gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadził je z naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W takich przypadkach organ odwoławczy aby dokonać oceny prawidłowości ustaleń stanu faktycznego, musiałby przeprowadzić postępowanie wyjaśniające albo w całości, albo w znacznej części, a do tego nie jest uprawniony.
Zaskarżona decyzja w ocenie Sądu nie narusza prawa, a żaden z zarzutów skargi w istocie naruszenia takiego organowi odwoławczemu nie zarzuca.
Decyzja organu I instancji wraz z lakonicznym uzasadnieniem nie spełniającym wymogów z art. 107 § 3 kpa, nie pozwala na weryfikację ustalonego stanu faktycznego, bowiem poza stwierdzeniem, iż próbka pobrana z wodociągu lokalnego przy ul. [...] w [...] wykazała przekroczoną wartość manganu i żelaza oraz podwyższoną mętność i barwę, nie zawiera żadnych innych ustaleń, a nawet nie określa podmiotu na który nakłada się konkretny obowiązek. Żadne ustalenia organu I instancji nie prowadzą do wniosku, iż w sprawie miało zastosowanie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19.11.2002 r. w sprawie wymogów dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (§ 1 ust. 2 pkt 20) (Dz. U. nr 203, poz. 1718), które utraciło moc z dniem 18.08.2006 r. - uchylone przez ustawę o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektóre inne ustawy (Dz. U. 2005 r., nr 85, poz. 729).
Brak stosownych ustaleń nie pozwala także na kontrolę czy prawidłowo organ oparł się na ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. nr 72, poz. 747 ze zm.), która w swej istocie określa warunki i zasady zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.
Ustalenia także przez organ wymaga, czy lokalne ujęcie wody przy ul. [...] w [...] musi być wykorzystywane przez osoby trzecie, w tym skarżącego i czy istnieje możliwość dostępu do sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej dla posesji [...] i [...] przy ul. [...]
Ponowne wnikliwe rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji pozwoli na dokonanie ustaleń faktycznych umożliwiających zastosowanie odpowiednich i aktualnych przepisów prawa.
Z tych względów należy uznać, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza a skarga nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).