Uzasadnienie
W dniu 27 czerwca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez E.Z. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur o łącznej wysokości 1.956,82 złotych brutto miesięcznie.
Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni 108 m ². Oświadczył, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, iż wysokość uzyskiwanych dochodów z tytułu emerytur jest tak niska, że nie pozwala mu w żaden sposób partycypować w kosztach postępowania oraz na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Oświadczył, iż ze względu na swój podeszły wiek, stan zdrowia i przebyte choroby wymaga leczenia i zażywania drogich lekarstw, na które przeznacza znaczną część emerytur. Zaznaczył, iż razem z żoną prowadzą bardzo skromne życie, a opłaty za media w tym za energię elektryczną, wodę, gaz, kanalizację, wywóz śmieci, podatek od nieruchomości całkowicie wyczerpują jego dochody. Dodał, iż w okresie jesienno-zimowym często korzysta z pomocy finansowej córki, głównie przy opłatach za ogrzewanie oraz zakupie opału na zimę (węgla i drewna). Zaznaczył, iż po dokonaniu wszelkich obowiązkowych ww. opłat na bieżące utrzymanie siebie i żony pozostaje już bardzo niewiele pieniędzy.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Stwierdzono, że przy wysokości miesięcznego dochodu z jakiego utrzymuje się wnioskodawca wraz z małżonką nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu, gdyż uznano, że byłby to wydatek wykraczający poza możliwości finansowe wnioskodawcy.
Jednocześnie uznano, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Zauważyć bowiem należy, że wnioskodawca uiścił wpis sądowy od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 200,00 złotych. Podkreślić należy, że strona wnosząc skargę do Sądu musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze okoliczność, że ewentualne pozostałe koszty sądowe w sprawie nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione uznano, że wnioskodawca będzie w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.