Uzasadnienie
Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r., znak (...) uchylająca decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013r. w części stwierdzającej nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...) lutego 2012r., nr (...) w zakresie dotyczącym nakazu rozbiórki odcinka kanalizacji sanitarnej na działce o nr ewid. (...) przy ul. (...) w P. i w tej części odmawiająca stwierdzenia nieważności ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...) lutego 2012r., natomiast w pozostałej części utrzymująca w mocy ww. decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013r. - została zaskarżona do Sądu w części w jakiej uchyla decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013r. i odmawia stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...) lutego 2012r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że rozbiórka kanalizacji służącej do odprowadzania ścieków z terenu miasta P., tylko na jednej nieruchomości spowoduje, że niemożliwe będzie wykonywanie przez Gminę jej zadań własnych z zakresu odprowadzania ścieków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.
Wskazać należy, iż wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęto zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2013 r., znak (...), którą uchylono decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013r. i orzeczono o odmowie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...) lutego 2012r. w zakresie dotyczącym nakazu rozbiórki odcinka kanalizacji sanitarnej na działce o nr ewid. (...) przy ul. (...) w P., natomiast w pozostałej części utrzymano w mocy ww. decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) stycznia 2013r.
Zaskarżona do Sądu decyzja w zakresie w jakim odmawia stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę odcinka kanalizacji sanitarnej na działce o nr ewid. (...), nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Innymi słowy w tym zakresie zaskarżona decyzja nie kreuje nowego stanu prawnego, a jedynie utrzymuje stan istniejący. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mógł zostać uwzględniony.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.