Uzasadnienie
R J zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2017 r. (nr [...]), którym organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] lipca 2017 r. (znak: [...]) o odmowie uwierzytelnienia, na wniosek skarżącej, potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii projektu budowlanego budynku mieszkalnego, sąsiadującego z jej nieruchomością.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżąca pismem z [...] marca 2017 r. zwróciła się do organu I instancji (PINB w [...]) o uwierzytelnienie znajdującej się w aktach sprawy [...] kserokopii projektu budowlanego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], zatwierdzonego decyzją z [...] września 1967 r. Wnioskodawczyni podniosła, że dysponuje tylko fotokopią tego projektu i nie posiada potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii tego dokumentu.
Organ I instancji postanowieniem z [...] czerwca 2017 r. (znak: [...]) odmówił skarżącej uwierzytelnienia kopii opisanego projektu budowlanego. W uzasadnieniu powołał przepisy art. 73 § 2, art. 76a § 2 i § 2b oraz art. 268a k.p.a. dotyczące prawa strony do żądania uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt i stwierdził, że wnioskodawczyni nie wykazała, że posiada ważny interes w żądaniu uwierzytelnienia kopii akt sprawy - projektu budowlanego (wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów).
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu zażalenia skarżącej na postanowienie PINB w [...] z [...] czerwca 2017 r., postanowieniem z [...] października 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie organu instancji.
W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ I instancji prawidłowo przyjął, że R J nie wykazała we wniosku z [...] marca 2017 r., że posiada ważny interes w domaganiu się otrzymania potwierdzonego za zgodność projektu budowlanego. Organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia podkreślił, że skarżąca domaga się uwierzytelnienia dokumentu (projektu budowlanego) znajdującego się w aktach sprawy zakończonej decyzją [...] WINB z [...] sierpnia 2011 r. (nr [...]) o umorzeniu postepowania w sprawie dachu i otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...], w którym uczestniczyła jako strona. Skarżąca może zapoznać się z aktami sprawy i samodzielnie sporządzić z nich odpisy, notatki, kopie, zaś sama potrzeba (chęć) posiadania uwierzytelnionych odpisów dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy czy też chęć ich weryfikacji z zebranymi przez siebie dowodami nie stanowi o jej interesie.
R J w skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2017 r. wniosła o jego uchylenie. Skarżąca stwierdziła, że sporny projekt to "zlepek co najmniej 2-ch projektów" i zakwestionowała zasadność decyzji organów nadzoru budowlanego obu instancji odnośnie sąsiedniego budynku.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
W myśl art. 73 § 2 k.p.a. strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony. Z przepisu tego wynika, że organ rozpoznając wniosek zawierający żądanie wydania uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, w pierwszej kolejności bada, czy wniosek taki pochodzi od strony postępowania, którego dotyczą dane akta, a następnie ustala, czy strona uzasadniła to żądanie ważnym interesem. Wnioskodawca musi zatem posiadać przymiot strony w sprawie, z akt której żąda wydania uwierzytelnionych odpisów czy kopii. Uprawnienie to nie służy natomiast innym osobom zainteresowanym. Stanowisko takie prezentowane jest zarówno w piśmiennictwie (vide: Andrzej Wróbel, LEX 2013 i LEX/el. 2016, Komentarz do art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego), jak i w orzecznictwie, gdzie wskazuje się przy tym, iż z tych uprawnień może skorzystać tylko ten podmiot, który jako strona brał udział w postępowaniu, którego akt sprawy dotyczy wniosek zgłoszony w trybie art. 73 § 2 k.p.a. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2123/13).
W konsekwencji trzeba przyjąć, że skoro realizacja uprawnienia z art. 73 § 2 k.p.a. uzależniona jest od legitymowania się przez stronę ważnym interesem, to błędny jest pogląd, że już sam status strony uprawnia ją do żądania wydania uwierzytelnionych kserokopii. W przypadku wydania uwierzytelnionych odpisów lub kopii powstają nowe dokumenty, które strona może wykorzystywać poza prowadzonym postępowaniem. Z tych względów organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest zbadać, czy żądanie strony jest uzasadnione jej ważnym interesem.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo uznały, że skarżąca nie wykazała, że posiada ważny interes w uzyskaniu spornych, poświadczonych dokumentów.
Należy przypomnieć, że we wniosku o wydanie uwierzytelnionego przez organ projektu budowlanego, skarżąca podniosła jedynie, że go nie posiada, nie wskazała natomiast na żadne inne, przyczyny dla których ten dokument jest jej niezbędny.
W piśmie wszczynającym postępowanie w tej sprawie jak i w kolejnych pismach a następnie w skardze do Sądu skarżąca zdaje się kwestionować rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego dotyczące budynku sąsiadującego z jej nieruchomością. Te zarzuty nie podlegają jednak ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie.
Z tego wynika, że organ II instancji prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] lipca 2017 r., który na podstawie art. 74 § 2 k.p.a. odmówił żądaniu skarżącej. Powołany przepis stanowi, że odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia (...).
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) oddalił skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 powołanej ustawy.