Uzasadnienie
W dniu 25 marca 2016 r. skarżący – D. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2015 r., nr [...] nakazującą skarżącemu doprowadzenie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] do stanu poprzedniego poprzez: 1. rozbiórkę schodów wejściowych do lokalu nr [...] usytuowanych od strony frontowej i ogrodowej budynku, 2. przywrócenie okien piwnicznych o wymiarach sprzed robót, 3. przywrócenie w lokalu nr [...] w miejscu istniejących obecnie otworów drzwiowych w elewacji frontowej oraz ogrodowej – otworów okiennych, o wymiarach sprzed robót, 4. przywrócenie poprzednich wymiarów otworów okiennych lokalu nr [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z tym, że w ocenie skarżącego dalsze prowadzenie postępowania przez organ administracyjny I instancji, zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organu II instancji, pomimo stanu faktycznego dotychczas ustalonego, może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Orzeczenie o przywróceniu stanu poprzedniego, poprzez wykonanie szeregu robót budowalnych w lokalu przy ul. [...] w [...], zgodnie z wytycznymi organu II instancji, pomimo oczywiście błędnej interpretacji zapisów planu miejscowego, mogłoby spowodować trudności w odwróceniu skutków takiej decyzji w odniesieniu do stanu lokalu, jego wyposażenia oraz możliwości jego użytkowania oraz naraziłoby skarżącego na konieczność ponoszenia znacznych kosztów wykonania tych robót.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "ppsa". Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zaznaczyć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, str. 166). Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Przy uwzględnieniu powyższych rozważań zauważyć należy, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., którą organ uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) albowiem jest aktem, który nie nadaje się do wykonania, nie rodzi bowiem żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na skarżących.
Mając na względzie charakter i zakres zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wykonanie jej nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Z tego względu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.