Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. K. w niniejszej sprawie.
W dniu 6 listopada 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybili terminowi, gdyż w dniu 5 sierpnia 2013 r. doznał złamania 5 żeber. Następnie w dniu 5 października 2013 r. trafił ponownie do Szpitala w [...] z powodu zbierania się płynu w opłucnej.
Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2013 r. zobowiązano K. K. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, poprzez złożenie dokumentacji uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu np. zaświadczenia o pobycie w szpitalu zawierającą informację o terminie pobytu, a także do wskazania kiedy ustała przyczyna uchybienia.
Wnioskodawca odebrał zarządzenie w dniu 29 listopada 2013 r., na które nie odpowiedział.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Jednak przed dokonaniem merytorycznej oceny wniosku, a więc jego zbadaniu pod kątem zaistnienia przesłanki winy, bądź - nie, Sąd bada wniosek pod kątem wystąpienia przesłanek formalnoprawnych, które umożliwiają w ogóle dokonanie merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Natomiast stosownie z art. 88 powołanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu, który jest spóźniony lub niedopuszczalny z innych przyczyn podlega odrzuceniu.
Z powyższych przepisów wynika, że sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu powinien najpierw rozstrzygnąć, czy zachodzą warunki dopuszczalności jego rozpoznania, a więc czy przywrócenie uchybionego terminu w okolicznościach danej sprawy jest w ogóle dopuszczalne. Pamiętać przy tym należy, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone przesłanki przywrócenia terminu zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do jego wniesienia, uprawdopodobnienie braku winy strony oraz dokonanie czynności, której uchybiono.
Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest ustalenie, czy wnioskodawca zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Data ustania przyczyny uchybienia terminu jest datą rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
W przedmiotowej sprawie we wniosku o przywrócenie terminu wnioskodawca nie wskazał kiedy ustała przyczyna jego uchybienia, nie uczynił tego również na wezwanie Sądu z dnia 20 listopada 2013 r. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie mógł zatem ustalić kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu i czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Ponadto wnioskodawca nie złożył dokumentacji uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu zawierającej informację o terminie pobytu. Tym samym oświadczenie strony nie zostało poparte dokumentami wskazującymi na brak winy w uchybieniu terminu.
Z uwagi na powyższe wniosek nie mógł zostać poddany merytorycznej ocenie i na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak sentencji.