Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2008r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożona została skarga M. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004r., znak: [...]
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 powołanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Natomiast stosownie do art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Nie ulega zatem wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z wymienionych środków zaskarżenia na decyzję lub postanowienie, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Postępowanie sądowoadministracyjne bowiem nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne.
W niniejszej sprawie od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przysługiwał stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji, o czym strona skarżąca została pouczona. Strona skarżąca jednakże nie wystąpiła do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Tym samym wbrew wymogom określonym w art. 52 powołanej na wstępie ustawy, w przedmiotowej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu I instancji wydana w postępowaniu nieważnościowym, co jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.