Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2009r., Nr [...], nakładającą na L. Sp. z o.o. w [...] obowiązek wykonania określonych czynności, w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych polegających na wykonaniu trzech fundamentów pod maszyny w obiekcie budowlanym zlokalizowanym na nieruchomości przy ulicy [...] w [...].
W skardze L. Sp. z o.o. w [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca spółka wskazała, że skutek opisany w art. 61 § 3 p.p.s.a. może powstać, gdy zaskarżona do Sądu decyzja zostanie wykonana, a następnie na skutek uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja i utrzymana w mocy decyzja zostaną uchylone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, skarżąca spółka nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu argumentacja strony skarżącej, iż skutek opisany w art. 61 § 3 p.p.s.a. może powstać, gdy zaskarżona do Sądu decyzja zostanie wykonana, a następnie na skutek uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja i utrzymana w mocy decyzja zostaną uchylone nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przedstawione w argumentacji wniosku ograniczenia są teoretyczne, a ich zaistnienie nie musi nastąpić.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.