Uzasadnienie
W sprawie o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę oczyszczalni ścieków "[...]" w B. wszczętego na żądanie "[...]" i innych osób, których nieruchomości sąsiadują z wymienioną inwestycją wydane zostało z urzędu w dniu [...] listopada 2003 r. przez Wojewodę [...] postanowienie o zawieszeniu tego postępowania, wobec równolegle toczącego się postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania tego terenu.
Wojewoda [...] podjął postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. zawieszone postępowanie, a rozpatrujący ponownie sprawę na skutek zażalenia złożonego przez "Z[...]" i inne osoby Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie zażaleniowe postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r.([...]). Podstawą takiego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, iż "[...] nie mają przymiotu strony w postępowaniu ze względu na znowelizowane prawo budowlane, wniosek wszczynający postępowanie nadzorcze złożony zaś został w dniu 2 października 2003 r., co oznacza, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Zarówno "[...] jak i J. B., M. C., R. R., W. S., B. D. i Z. M. wymieniani w powyższych orzeczeniach jako inne osoby byli współwnioskodawcami toczącego się postępowania nadzorczego, złożyli też skargę na postanowienie, ponawiając argumenty merytoryczne przytaczane we wcześniejszych pismach oraz to, iż w postępowaniu brali udział jako strony, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Skargi "[...] i B. D. z powodu nieuzupełnienia ich w terminie zostały odrzucone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a rozstrzygnięcia Sądu w tym względzie stały się prawomocne. Pozostały zatem do rozstrzygnięcia skargi, które złożyli J. B., M. C., R. R., W. S., i Z. M. jako strony legitymujące się interesem prawnym wynikającym z sąsiedztwa z wymienioną inwestycją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skargę należało uwzględnić, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznawał wpadkową kwestię zaistniałą w postępowaniu nadzorczym. Przedmiotem takiego postępowania jest ocena legalności pozwolenia na budowę oczyszczalni ścieków "[...]" w B. Nie jest to więc postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, o którym mowa w art. 28 ust. 3 znowelizowanego Prawa budowlanego. Z tego powodu stanowisko organu w zakresie zawężenia kręgu stron nie jest trafne. Poza tym [...] są partią polityczną, a nie organizacją społeczną, a zatem udział tej partii nie może być rozpatrywany w według zasad określonych w art. 31 k.p.a. dla organizacji społecznych.
Zważyć jednak należało, że J. B., M. C., R. R., W. S., i Z. M. w sprawie o stwierdzenie nieważności pozwolenia budowlanego wywodzą swoją legitymację z interesu prawnego wynikającego z sąsiedztwa z wymienioną inwestycją, a zatem umorzenie postępowania zażaleniowego, w którym uczestniczyli obok "[...] i podpisywali pisma procesowe, było co najmniej przedwczesne. Zasadne ustalenie braku legitymacji procesowej "[...], choć z innych przyczyn, niż to opisano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie mogło mieć wpływu na ocenę interesu prawnego wymienionych osób w postępowaniu nadzorczym. Tej kwestii zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił i do niej się nie odniósł, choć organy administracji mają obowiązek dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i wyrażenia swojego stanowiska w uzasadnieniu podjętej decyzji.
Uzasadnia to w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie organu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchylił zarówno decyzję organu II instancji jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.