Uzasadnienie
Krajowa Rada Izby Architektów uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2004r. po rozpatrzeniu odwołania członka [...] Okręgowej Izby Architektów P. M. od uchwały tej Izby Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. dotyczącej odmowy przyznania wynagrodzenia Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej na podstawie art. 16 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. "w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie oraz art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliła zaskarżoną uchwałę w tej części, w której dotyczy ona wynagrodzenia za udział w sesji jesiennej 2003r.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż zaskarżaną uchwałą Nr [...]. z dnia [...] grudnia 2003r. [...] Okręgowa Izba Architektów odmówiła przyznania i wypłaty wynagrodzenia Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Izby Architektów za przeprowadzone postępowanie kwalifikacyjne i egzaminy na uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej.
Wniosek o przyznanie i wypłatę wynagrodzenia oparto na przepisach § 16 ust 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. "w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie" i dotyczył on dwu sesji: wiosennej i jesiennej 2003r.
[...] Okręgowa Rada Izby Architektów w oparciu o treść art. 12 ust. 5 Prawa budowlanego stanęła na stanowisku, że wynagrodzenie dotyczy osób nie będących członkami izby architektów (wg stawek określonych w rozporządzeniu) a do członków Izby zastosowanie ma art. 44 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. "O samorządach zawodowych architektów". Przepis ten stanowi, że członkowie izby pełnią swoje funkcje społecznie, chyba, że zjazd Krajowej Izby w drodze uchwały postanowi inaczej.
Krajowa Rada Izby Architektów uznała, że do daty wejścia w życie nowelizacji prawa budowlanego z dnia 27 marca 2003r. tj. do dnia 11 lipca 2003r. należało uznać pryzmat art. 44 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. "o samorządach zawodowych" nad przepisami rozporządzenia wskazanego wyżej, będącego aktem wykonawczym do ustawy Prawo budowlane, przy uwzględnieniu, że art. 44 jest przepisem późniejszym i jest przepisem ustawowym.
Do tej daty, więc należało przyjmować, ze członkowie Komisji Kwalifikacyjnej będących organami Izb Okręgowych wykonują swe funkcje społecznie.
Wobec tego w odniesieniu do sesji wiosennej 2003r. egzaminacyjnej zgodnie z regulacją prawną sprzed 11 lipca 2003r. brak jest podstaw do wypłaty wynagrodzenia członkom komisji egzaminacyjnych będących jednocześnie członkami Okręgowych Komisji Kwalifikacyjnych Izby Architektów. Zatem w odniesieniu do tych wynagrodzeń zaskarżoną uchwałę należało utrzymać w mocy. Zaś, co do sesji jesiennej, czyli po 11 lipca 2003r. brak jest podstaw do odmowy wynagrodzenia członkom Komisji Egzaminacyjnych będących jednocześnie członkami Okręgowych Komisji Kwalifikacyjnych Izby Architektów.
Skargę na powyższą uchwałę Nr [...] Krajowej Rady Izby Architektów z dnia [...] marca 2004r. wniósł członek Okręgowej Izby Architektów (Komisji Kwalifikacyjnej) P. M., domagając się przyznania wynagrodzenia za udział w każdej sesji członkom zespołów kwalifikacyjnych i egzaminacyjnych okręgowych Komisji Kwalifikacyjnych Okręgowych Izb Architektów zgodnie z § 16 ust. 2 rozporządzenia w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, i uchylenia uchwały w części kwestionującej wypłaty wynagrodzenia za sesję wiosenną 2003r.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Izb Architektów podtrzymując swoje stanowisko wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) – Sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Równocześnie należy zauważyć, że Sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi jak też powołaną podstawą prawną.
W sprawie niniejszej ma miejsce właśnie sytuacja, gdzie skarga podlega uwzględnieniu jednak z innych przyczyn, niż podniesione w niej zarzuty. Stwierdzić, bowiem trzeba, że zaskarżona uchwała organu odwoławczego dotknięta jest wadą nieważności.
Rozpoznając odwołanie P. M. od uchwały [...] Okręgowej Izby Architektów, Krajowa Rada Izby Architektów orzeka w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego – tj. w myśl regulacji art. 138 kpa.
Przepis ten stanowi § 1, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:
. utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
. uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka, co do istoty sprawy, bądź uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji, albo
. umarza postępowanie odwoławcze.
Nie ma żadnej różnicy, gdy chodzi o rozpatrzenie odwołania od uchwały i wydania orzeczenia w formie uchwały.
Stwierdzić, więc należy, iż uchwała podjęta przez organ odwoławczy tj. Krajową Izbę Architektów nie odpowiada żadnemu z rozstrzygnięć przewidzianych art. 138 § 1 kpa, – co oznacza, iż wydana została z rażącym naruszeniem art. 138 kpa.
Organ odwoławczy w swym rozstrzygnięciu merytorycznym uchylił zaskarżoną uchwałą w części dotyczącej wynagrodzenia za udział w sesji jesiennej 2003r. nie wypowiedział się, co do pozostałej części uchwały pierwszoinstancyjnej, która także była zaskarżona.
Utrwalone jest stanowisko orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego na tle art. 138 § 1 i § 2 kpa, "iż określone w art. 138 § 1 i § 2 kpa rodzaje rozstrzygnięć są bezwzględnie wiążące w tym znaczeniu, że decyzja, która nie mieści się w ramach tego przepisu, stanowi rażące naruszenie prawa (por. wyrok NSA z 10 marca 1993r. NSA 1245/92 IV SA 1252/92 nie publ.).
Konsekwencją prawną jest, zatem stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zwalnia to równocześnie Sąd z obowiązku merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi, skoro dotyczą uchwały nieważnej.
Z mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.