Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2012 r. na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) po rozpoznaniu wniosku J. K. o wznowienie postępowania administracyjnego zaskarżonego ostateczną decyzją tego organu nr [...] z dnia [...] października 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2012 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowego w miejscowości Orłów na terenie działki nr ew. [...] odmówił wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że z wniosku J. K. o wznowienie postępowania wynika, że swoje żądanie wnioskodawczyni oparła na przesłankach zawartych w art. 145 § 1 pkt 1 oraz pkt 5 kpa (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, gdy dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe jak również gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję).
Pismem Wojewody [...] z dnia 7 sierpnia 2012 r. wezwano J. K. do wskazania jakie dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, a także do wskazania nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję oraz do udowodnienia kiedy (w jakiej dacie) wnioskodawczym dowiedziała się o ww. okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.
Odpowiedź na wezwanie nastąpiła w dniu 24 sierpnia 2012 r., jednakże nie czyniła ona zadość nałożonym w wezwaniu obowiązkom. Pomimo wezwania J. K. nie wskazała jakie dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe oraz jakie istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję wyszły na jaw po wydaniu rozstrzygnięcia.
Ponadto J. K. nie podała i nie udowodniła kiedy, w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę prawną do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o tych okolicznościach.
Po rozpatrzeniu zażalenia J. K. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Orgna odwoławczy wskazał, że to na stronie ciąży obowiązek udowodnienia, że złożyła wniosek o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a organ administracji ocenia swobodnie dowody w tej mierze.
Odwołująca się pomimo dwukrotnego wezwania kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących - w jej ocenie - podstawę do wznowienia postępowania nie wskazała ani nie udokumentowała, że wniosek o wznowienie złożyła w terminie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Adminsitracyjnego J. K. wnosiła o uchylenie zaskarżonego psotanowienia, a także postanowienia je poprzedzającego.
Skarżąca podniosła, że z szeregu pism kierowanych od 2010 r. do Wydziału Architektury i Budownictwa oraz Nadzoru Budowlanego w [...] wynikają jej zastrzeżenia do prawidłowości działania tych organów stanowiące podstawę do żądania wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważyl, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Sąd kontrolował postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] z dnia [...] lutego 2013 r., którym organ utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] odmawiające wznowienia na wniosek J. K. postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] odmawiającą J. K. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowego w miejscowości [...] na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...] gm. [...].
Z uzasadnienia decyzji wynika, że powodem odmowy udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowego było rozpoczęcie przez inwestorkę robót budowlanych przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżąca w piśmie z dnia 27 grudnia 2011 r. skierowanym do Wojewody [...] wskazała, że jej wniosek należy traktować, jako wniosek o wznowienie postępowania.
Z tego wniosku jak również z pism uzupełniających wniosek wynika, że skarżaca wskazuje na "świadome i celowe zafałszowanie informacji w ewidencji gruntów sporządzonej na podstawie mapy dla celów projektowych dla działki nr [...] przyjętej w dniu 13 stycznia 2010 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez uprawnionego geodetę, który celowo fałszował mapy".
Wskazane przez skarżącą okoliczności stanowiące podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa uzasadniały przed wszystkim konieczność zbadania przez organ czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa tj. w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia.
Zarówno w piśmie skierowanym do organu w dniu 17 stycznia 2013 r., jak i w skardze do Sądu skarżąca nie wskazała kiedy dowiedziała się o podstawach wznowienia przez wskazanie konkretnej daty, stwierdzając jedynie ogólnikowo, że "z szeregu pism kierowanych od 2010 r....wynikają moje zastrzeżenia...".
Należy więc stwierdzić, że organy miały podstawę do stwierdzenia, że skarżąca nie udokumentowała, iż wniosek o wznowienie postępowania został przez nią złożony z zachowaniem terminu jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane z zachowaniem zasady udzielania pomocy prawnej stronie wyrażonej w art. 9 kpa, bowiem nie tylko organ pierwszej instancji, ale także organ odwoławczy czuwał nad tym, aby skarżąca była wyczerpująco poinformowana o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie prawa i okoliczności będących przedmiotem postępowania administracyjnego.
Rozpatrzenie wniosku o wznowienie postępowania wniesionego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa przez organ, stąd wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, prawa nie narusza.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.