Uzasadnienie
W dniu 13 lutego 2015r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. Ł., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom o pow. 70 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,87 ha. Wyjaśniła, że gospodarstwo jakie posiada jest zaniedbane z powodu trudności finansowych, zajęć komorniczych i trudnej sytuacji.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. Wskazała, że w styczniu 2015r. rozwiązano z nią umowę o pracę. Obecnie jej poszukuje. Oświadczyła, że nie posiada stałego dochodu od stycznia 2015r. Podała, że uzyskuje zasiłek rodzinny w wysokości 150,00 złotych. Wnioskodawczyni podkreśliła, że brakuje jej środków na podstawowe wydatki domowe i nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla niej i rodziny. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na względzie powyższe, a przede wszystkim fakt, iż wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną nie uzyskującą żadnego stałego dochodu, poszukującą obecnie pracy uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Tym samym uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.