Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] marca 2010r. na podstawie art. 138§1 ptk1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r., którą organ ten odmówił wznowienia postępowania w sprawie wydania dla E. D. decyzji o pozwoleniu na budowę budynku przedszkola z lokalem mieszkalnym na działce nr ew.[...] przy ul. [...] w Z. zakończonego ostateczną decyzją Starosty W. nr [...] z [...].02.2009r.
W uzasadnieniu organ podał,że podziela ustalenia faktyczne i ocenę prawną dokonaną przez organ I instancji. Organ podkreślił, że A. i A. S. we wniosku o wznowienie postępowania podali jako przesłankę art.145§1 ptk4 kpa. Wniosek o wznowienie został wniesiony [...].08.2009r.
Z uwagi na to, że wnioskujący nie podali kiedy dowiedzieli się o decyzji Starosty W. wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę, organ I instancji wezwał ich do wyjaśnienia tej kwesty. Z udzielonej odpowiedzi wynika, że o decyzji wnioskujący dowiedzieli się w dniu 3.07.2009r. Wobec tego, organ prawidłowo uznał, że wniosek o wznowienie postępowania z [...].08.2009r. został złożony po upływie terminu określonego w art. 148§1 kpa.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli A. i A. S. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podali, że wniosek o wznowienie postępowania złożyli [...].08.2009r.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] wydana [...] marca 2010r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z [...] grudnia 2009r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] lutego 2009r. wydaną w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Tak kontrolowana decyzja jak i decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane po rozpatrzeniu wniosków skarżących o wznowienie postępowania.
Podkreślić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna.
Celem tego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami, i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej- doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej merytorycznej decyzji.
Prowadząc postępowanie o wznowienie postępowania administracyjnego organ ma jednak ustawowy obowiązek w pierwszej kolejności zbadać dopuszczalność wznowienia postępowania, a więc istnienie przyczyn przedmiotowych i podmiotowych żądania oraz to czy strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 148§1 i §2 k.p.a.
Wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art.149§3 k.p.a., może nastąpić tylko z trzech następujących przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną; podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu, o jakim mowa w art. 148§1 i §2 k.p.a.; w podaniu o wznowienie postępowania nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 §1 k.p.a. (wyrok NSA II SA 1604/99 z listopada 1999r. Lex nr 47257.)
Przechodząc na grunt niniejszej sprawie należy wskazać, iż trafnie uznały organy obu instancji, że doszło do przekroczenia terminu określonego w art. 148§ 2 k.p.a. Mając na uwadze bowiem podstawę wskazaną w art. 145 §1 ptk 4 k.p.a. słusznie organ przyjął, że należało odmówić wznowienia postępowania z racji niezachowania przez stronę terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania.
Wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o podstawę opartą na zarzucie niezapewnienia stronie udziału w tym postępowaniu, może nastąpić wyłącznie na wniosek tej strony, która w postępowaniu nie uczestniczyła, złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (vide: art. 148§ 2 k.p.a.). Zbadanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego jest przy tym bezwzględnym obowiązkiem organu, albowiem wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia przez stronę terminu do złożenia wniosku, stanowiłoby rażące naruszenie prawa jako godzące w zasadę ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.
Pojęcie dowiedzenia się o decyzji przy tym nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzje, lecz także z innych źródeł byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w wyrokach: z dnia 10 marca 2006r. sygn. II OSK 622/05(Wokanda 2006/7-8/72), z dnia 6 października 2000r. sygn. I SA 855/99 (Lex nr 54136) i z dnia 3 lutego 1998r. sygn. I SA 769/97 (Lex nr 45129). Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy, zauważyć należy, że punktu widzenia dochowania przez skarżących terminu do żądania wznowienia postępowania z powołaniem się na podstawę z art. 145§1 ptk 4 k.p.a. istotne jest udowodnienie przez stronę, że wiadomość o treści decyzji wydanej w postępowaniu, którego wznowienia się domaga, dotarła do niej miesiąc przed złożeniem wniosku.
W piśmie złożonym Staroście Powiatowemu w W. w dniu 11 września 2009r.(będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 2.09.2009r.) skarżący podali, że o decyzji z [...] lutego 2009r. dowiedzieli się 3 i 4 lipca 2009r.
Prawidłowo organ przyjął, że wniosek skarżących o wznowienie postępowania został wniesiony z przekroczeniem terminu określonego w art. 148 k.p.a.
Należy zauważyć, iż decyzje w przedmiocie wznowienia postępowania nie mają charakteru uznaniowego a organy administracji są związane przesłankami określonymi w kodeksie postępowania administracyjnego, w tym również terminami dotyczącymi złożenia takich wniosków i nie mogą w tym zakresie stosować żadnej dowolności. Mimo zatem, iż zaskarżona decyzja w ocenie skarżących jest niesprawiedliwa i krzywdząca, jako zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa jest prawidłowa.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.