Uzasadnienie
R. R. i B. P., reprezentowani przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, wnieśli w dniu 15 października 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015 roku, sygn. akt VII SA/Wa 2616/14, wydanym w sprawie z ich skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 roku, znak: [...].
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił tę skargę jako złożoną przed uprawomocnieniem się wyroku, którego dotyczyła. Odpis postanowienia z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 9 lutego 2016 r.
W dniu 3 marca 2016 r. pełnomocnik skarżących wniosła pismo zatytułowane "Zażalenie na Postanowienie Sądu z dnia 11 lutego 2016 r. – otrzymane 25 lutego 2016 r.", które uznano za skargę kasacyjną, gdyż taki właśnie środek odwoławczy przysługiwał od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona została przez pełnomocnika skarżących, niebędącego ani adwokatem, ani radcą prawnym – wbrew dyspozycji cytowanego przepisu.
Art. 178 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze, wobec niezachowania wymogów, jakie winna spełniać skarga kasacyjna, Sąd postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a.