Uzasadnienie
- I. Stan sprawy
- 1. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M. I. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Postanowienie zostało wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 148 i art. 149 § 3 kpa oraz na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zrn.).
2. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny podał, że Miejski Inspektor Sanitarny w [...] decyzją administracyjną z dnia [...] stycznia 2000 r. znak: [...] nie stwierdził u M. I. choroby zawodowej narządu słuchu i głosu. Organ drugiej instancji, po rozpatrzeniu odwołania M. I., decyzją z dnia [...] lutego 2000 r. znak: [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Strona nie wniosła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku.
W dniu [...] lipca 2011 r. na żądanie strony zostało wszczęte przez organ pierwszej instancji postępowanie administracyjne o stwierdzenie choroby zawodowej skóry u M. I. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wysłał skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Jednostka orzecznicza pierwszego stopnia orzeczeniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] nie rozpoznała u M. I. alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. W dniu [...] stycznia 2012 r. Instytut Medycyny Pracy w [...] wydał również orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji organ pierwszej instancji wydał decyzję administracyjną z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u M. I..
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], po rozpatrzeniu dowołania M. I., decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po
Sygn. akt VII SA/Wa 922/14 rozpoznaniu skargi M. I., wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. oddalił skargę M. I., a postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną M. I. W dniu [...] stycznia 2014 r. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] wpłynął wniosek M. I. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną organu drugiej instancji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 i 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania. Na postanowienie to M. I. złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego.
3. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że analiza materiału dowodowego nie daje postaw do wznowienia postępowania administracyjnego. Strona nie wskazała w treści wniosku jakichkolwiek przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa i w art. 145 a i b kpa związanych z wydaną decyzją administracyjną, umożliwiających wznowienie postępowania administracyjnego. W sytuacji wskazania przesłanek, innym koniecznym warunkiem jest okres czasu,w którym strona może złożyć powyższy wniosek. Strona poza przesłanką wznowienia nie udowodniła również wymaganego okresu - 1 miesiąca, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Złożony wniosek nie spełnia zatem podstaw do wznowienia przez organ postępowania w przedmiocie choroby zawodowej M. I. Organ stwierdził, że przepisy kpa wyraźnie regulują formę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Wszczęcie i odmowa wznowienia postępowania administracyjnego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Strona wnosi podanie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje trzy wyjątki: (a) w sytuacji z art. 145 § 1 pkt 4 kpa termin biegnie od dnia dowiedzenia się o decyzji, (b) zgodnie z art. 145a § 2 kpa termin biegnie od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, (c) zgodnie z art. 145b § 2 kpa skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu.
Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy podanie
Sygn. akt VII SA/Wa 922/14 o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 kpa wydać postanowienie odmawiające wznowienia postępowania (wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dia 14 czerwca 1999 r. IV SA 2397/98).
Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku przeprowadzenia postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek i powinno być wydane, gdy wznowienie nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 kpa następuje wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym.
Zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione, nie wystarczy uprawdopodobnienie. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą "Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze" (wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r. III SA 2802/97).
Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.
W przypadku niezachowania tego terminu, prowadzenie dalszego postępowania zmierzającego do merytorycznego rozpatrzenia sprawy jest niedopuszczalne w odniesieniu do przesłanek, które pozwalają na wznowienie postępowania na wniosek strony (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2012 r. II OSK 374/11).
Organ stwierdził, że przystąpienie do rozpoznania sprawy wznowieniowej w przypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku i wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty jest dotknięte wadą
Sygn. akt VII SA/Wa 922/14 nieważnościową (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) wobec rażącego naruszenia przepisu art. 148 § 1 kpa, przewidującego, że tylko wniosek złożony w terminie należy uznać za dopuszczalny.
Żądanie wznowienia złożone przez stronę powinno odpowiadać wymogom z art. 63 § 2 kpa, a ponadto z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania.
Strona musi również wskazać dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o przyczynie wznowienia lub o dacie wydania decyzji przy przyczynie czwartej. Brak wskazania terminu stanowi brak formalny podania o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2008 r. II OSK 510/07 stwierdził, że "żądanie wznowienia postępowania złożone przez stronę powinno odpowiadać nie tylko wymogom z art. 63 § 2 kpa, ale z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania oraz okoliczności wskazujące na zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa.
Zdaniem organu, w niniejszej sprawie wniosek strony o wznowienie postępowania nie spełnił jednego z ww. kryteriów tj. brak informacji czy wniosek został złożony w terminie określonym art. 148 kpa.Bezspornym jest fakt, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, w jakiej dacie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Zachowanie terminu musi być udowodnione przez stronę.
- 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.
- II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron
- 1. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. I.; zarzucając naruszenie norm prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwe zastosowanie:
- 1) art. 138 w zw. z art. 104 kpa i 107 § 3 kpa poprzez nierozpatrzenie zgłoszonych w skardze zarzutów dotyczących sposobu przeprowadzenia badań, które stanowiły podstawę orzeczeń lekarskich,
- 2) art. 7, 77 § 1 i 80 kpa polegające na nierozpoznaniu sprawy w kierunku ewentualnych naruszeń zasad dotyczących postępowania dowodowego -
- - domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
- 2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi
- III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.),sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
2. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
3. Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli dotknięte ono zostało jedną z kwalifikowanych wad o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 oraz art. 145b § 1 kpa.
Zgodnie z art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Nie budzi wątpliwości, że z przepisu tego wynika, że to właśnie strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania - zachowanie terminu miesięcznego musi być udowodnione przez stronę (v. B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2. wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 1998 r.,
- s. 732
Zachowanie określonego w art. 148 § 1 kpa terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania badane jest na etapie stadium wszczęcia postępowania, zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania.
Należy podkreślić, że zachowanie terminu do złożenia analizowanego podania musi zostać udowodnione przez stronę, natomiast organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać jego zachowanie
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić przede wszystkim należy, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem M. I. z dnia [...] stycznia 2014 r. - o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiocie choroby zawodowej M. I., zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...].
Z akt sprawy wynika, że zgłoszenie podejrzenia choroby skóry zostało wniesione przez M. I. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] po 14 latach od zakończenia pracy zawodowej; Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie stwierdził u M. I. choroby zawodowej alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy tę decyzję; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. oddalił skargę M. I. i uznał podnoszone zarzuty za bezzasadne, a następnie odrzucił skargę kasacyjną M. I. jako sporządzoną przez podmiot nieuprawniony do dokonania tej czynności.
We wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik M. I. będący radcą prawnym nie wskazał w treści wniosku jakichkolwiek przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa, art. 145a i art. 145b kpa związanych z wydaną decyzją administracyjną, umożliwiających wznowienie postępowania administracyjnego ani nie wskazał kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak słusznie wskazał organ, pełnomocnik strony poza przesłanką wznowienia nie udowodnił również wymaganego okresu 1 miesiąca, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 2 i 3 kpa, postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn
Sygn. akt VII SA/Wa 922/14 wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.
Uznać zatem należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest prawidłowe.
- IV. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne.
- V. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
- VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.