Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 22 września 2015r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu adwokata C.M. pełnomocnikiem z urzędu dla M. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 października 2015r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Na ww. postanowienie zażalenie wniósł skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. C. M. W zażaleniu tym adwokat C. M. wniósł także o zasądzenie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016r., sygn. akt I OZ 1860/15 oddalił zażalenie.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu przez adwokata C.M. zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 14 października 2015r.
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit d Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. Stosownie do jego treści stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym wynosi 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %).
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz oświadczył że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części zasadne jest przyznanie adwokatowi C. M. wynagrodzenia w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit d wyżej powołanego Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r.