Uzasadnienie
L. P. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zwróciła się o przyznanie prawa pomocy. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje syn. L. P. jest współwłaścicielką domu o powierzchni 664 m2, posiada też mieszkanie o powierzchni 25 m2. Skarżąca wskazała, że otrzymuje emeryturę w wysokości 830 zł netto miesięcznie, jej syn nie ma stałego źródła utrzymania.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołany przepis oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, iż brak jest uzasadnienia dla przyznania L. P. prawa pomocy w żądanym zakresie całkowitym, jak również w zakresie częściowym, ponieważ nie wykazała ona w sposób nie budzący wątpliwości, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uprawniałaby do skorzystania z instytucji prawa pomocy.
Treść art. 246 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Ustawodawca użył tu pojęcia: "wykaże", co oznacza, że wnioskodawca powinien udowodnić, iż znajduje się w sytuacji materialnej, która uniemożliwia mu poniesienie kosztów postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być zatem sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, to strona musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
W tym miejscu wskazać trzeba, że pismem z dnia 1 czerwca 2012 r. zobowiązano L. P. do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku poprzez: podanie wysokości miesięcznych wydatków związanych z codziennym utrzymaniem oraz przeznaczanych na utrzymanie domu; wskazanie, czy skarżąca uzyskuje dochody z tytułu najmu mieszkania lub domu; nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury; wskazanie, czy syn skarżącej ma przyznany zasiłek dla osoby bezrobotnej; wskazanie, czy syn skarżącej podejmuje prace dorywcze, sezonowe, z tytułu umów o dzieło, zlecenia itp., jeżeli tak, jakiej wielkości dochody uzyskuje z tego tytułu.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 czerwca 2012 r. L. P. oświadczyła, że nie uzyskuje dochodów z tytułu najmu mieszkania ani domu. Wskazała, że stałe wydatki miesięczne wynoszą ok. 600 zł i składają się na nie: opłaty za energię, gaz, telefon, wodę, składki na ubezpieczenie, wydatki na leki, rata pożyczki, podatek od nieruchomości, koszty utrzymania psa.
Zauważyć trzeba, że skarżąca oświadczyła ponadto, że jej syn podejmuje prace dorywcze, ale nie wskazała wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów, oświadczając, że syn nie udziela jej informacji w tym zakresie.
Tymczasem to na stronie składającej wniosek ciąży obowiązek wykazania przesłanek określonych w art. 246 ustawy, w interesie strony leży udzielenie wszelkich informacji niezbędnych do rozpoznania wniosku, w tym informacji o dochodach uzyskiwanych przez osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą. Do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wystarczy bowiem jedynie ogólnikowe twierdzenie strony o trudnej sytuacji finansowej czy o niskich dochodach. Brak informacji o wysokości dochodów uzyskiwanych przez syna pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą nie pozwala na ustalenie możliwości płatniczych skarżącej. Uznać zatem należy, iż L. P. nie wykazała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).