Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez R. Ł. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2008r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie czy uzyskuje on pomoc ze strony rodzinny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało podać od kogo w jakiej wysokości lub formie, czy wnioskodawca lub jego małżonka podejmują prace dodatkowe np. umowy zlecenia, dorywcze, sezonowe, a jeśli tak, to jakie uzyskują z tego tytułu dochody, gdzie wnioskodawca zamieszkuje, gdyż w formularzu w pkt 7 majątek wnioskodawca podał, że nie posiada domu ani mieszkania, jaki wnioskodawca posiada zawód wyuczony i jaka jest przyczyna pozostawania przez wnioskodawcę bez pracy.
W dniu 8 sierpnia 2008r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły żądane wyjaśnienia.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródłem utrzymania wnioskodawcy są dochody uzyskiwane przez żonę z tytułu zatrudnienia w wysokości 490,00 złotych brutto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączono zaświadczenie z zakładu pracy. Wnioskodawca wskazał, że nie pozostaje w stosunku zatrudnienia, jak również nie jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Wnioskodawca dodał, że nie posiada żadnego majątku.
Z nadesłanych dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawca uzyskuje pomoc jedynie od swoich dzieci w postaci zakupu leków. Wnioskodawca wyjaśnił, że jego wyuczony zawód to hydraulik, jednak ze względu na swój stan zdrowia zmuszony został do zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca poinformował, że obecnie zarówno on jak i żona nie podejmują żadnych prac dodatkowych i nie uzyskują z tego tytułu żadnych dochodów. Wnioskodawca wyjaśnił, że mieszkanie w którym mieszka jest własnością Urzędu Miasta w R., a miesięczna opłata za lokal wynosi 107,67 złotych.
Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono, że wnioskodawca przy wykazanym miesięcznym dochodzie nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.