Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., działając na podstawie art. 155 kpa, odmówił A. G. i Z. G. zmiany terminu wykonania obowiązku określonego w decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż własną decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nałożył na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego obowiązek wykonania dokumentacji projektowej w celu doprowadzenia zjazdu z drogi krajowej nr [...] na nieruchomość położoną w R. przy ul. P. do stanu zgodnego z prawem w terminie do dnia [...] grudnia 2004 r.
W dniu [...] stycznia 2005 r. do organu wpłynął wniosek A. G. i Z. G., wysłany w dniu [...].01.2005 r., o przedłużeniu terminu wykonania powyższego obowiązku.
Zdaniem organu przeszkodą dla uwzględnienia wniosku w trybie art. 155 kpa jest brzmienie art. 51 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego określającego sankcję w przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2. Inwestorzy obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r. w wyznaczonym terminie nie wykonali, a wniosek o jego przedłużenie wpłynął do organu po jego upływie.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2005 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania wniosek A. i Z. G., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zdaniem organu odwoławczego dla zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 kpa, tj. takiej decyzji na mocy której strona nabyła prawo, niezbędną przesłanką jest uzyskanie zgody wszystkich stron postępowania na zmianę decyzji.
W niniejszym postępowaniu brak takiej zgody Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, co musi skutkować odmową zmiany decyzji.
Nadto organ II instancji podzielił pogląd Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do możliwości zmiany decyzji w sytuacji złożenia wniosku o przedłużenie terminu po upływie tego terminu.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli wniosek A. i Z. G., domagając się jej uchylenia i uchylenia decyzji organu I instancji.
Skarżący podnoszą, iż organ I instancji nie zwracał się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o wyrażenie zgody na zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., a więc jej oczywisty brak nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla skarżących.
Zdaniem skarżących wniosek o przedłużenie terminu na wykonanie nałożonych obowiązków został złożony w dniu [...].12.2004 r., lecz skierowany pod błędny adres organu i dopiero po jego zwrocie prawidłowo zaadresowany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzygając w granicach sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi o raz powołaną podstawą prawną, co umożliwia poddanie sądowej kontroli zaskarżonego aktu w zakresie szerszym, niżby to wynikało ze skargi.
W ocenie Sądu decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. dotknięte są wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 1 kpa i jako, że dotyczy naruszenia przepisów o właściwości, powinna być wzięta pod uwagę w pierwszej kolejności.
Postępowanie, w którym wydane zostały obie decyzje, dotyczy rozbudowy i utwardzenia zjazdu z drogi krajowej nr [...] w R., wykonanych bez pozwolenia na budowę.
Decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. została wydana przez organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego, przy czym organ ten nie uzasadnił swojej właściwości w tej sprawie.
Stosownie do brzmienia art. 83 ust. 3 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organem nadzoru budowlanego I instancji jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, z wyjątkiem spraw określonych w art. 82 ust. 3 i 4, w tym między innymi spraw dotyczących dróg publicznych krajowych i wojewódzkich wraz z obiektami i urządzeniami służącymi do utrzymania tych dróg i transportu drogowego, a w odniesieniu do dróg ekspresowych i autostrad – wraz z obiektami i urządzeniami obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek.
Ustawa z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 200, poz. 1953), która weszła w życie w dniu 09.12.2003 r. określiła, iż "zjazd" to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tak więc zjazd nie jest częścią drogi, lecz jedynie miejscem dostępu do drogi publicznej, nie jest także urządzeniem służącym do utrzymania drogi.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego od dnia [...].12.2003 r. nie może być uznany za organ I instancji w sprawie samowolnie rozbudowanego zjazdu, zaś organem właściwym jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.12.2004 r. OW 148,04).
Reasumując należy uznać, iż decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2005 r. oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. dotknięte są wadą, o której mowa w art. 1566 § 1 pkt 1 kpa i jako takie muszą być wyeliminowane z obrotu prawnego.
Z powyższych względów staje się zbędnym rozważanie kwestii, którymi zajął się organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji i w decyzji utrzymanej nią w mocy.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Rozstrzygnięcie w pkt II i III wyroku oparto na brzmieniu art. 152 i 200 cytowanej ustawy.